Sinds de COVID-19-crisis er het afgelopen jaar voor heeft gezorgd dat festivals en concerten tot een zeldzaam verschijnsel zijn verworden, vinden veel bands ineens de ruimte om snel aan nieuwe muziek te werken en uit de cyclus van touren en opnemen te breken. Zo kan het dat The Night Flight Orchestra – het eighties poprockgezelschap van Soilwork-frontman Björn "Speed" Strid en Arch Enemy-bassist Sharlee D'Angelo – al na amper een jaar met een nieuwe plaat komt, ondanks de normaliter moordende agenda van beide heren. Het helpt allicht dat de ‘Airline Annas’ (achtergrondzangeressen Anna-Mia Bonde en Anna Brygård) vorig jaar weinig meer aan hun stewardessenoutfits hadden, aangezien de meeste vliegtuigen aan de grond bleven. Gelukkig biedt The Night Flight Orchestra met Aeromantic II een fijne soundtrack naar vervlogen tijden.

Zoals de titel al doet vermoeden, ligt Aeromantic II vrijwel volledig in het verlengde van zijn voorganger. Wie echter denkt dat de plaat uit afgekeurde nummers van het eerste deel bestaat, staat een aangename verrassing te wachten. Daar waar Aeromantic bij vlagen iets té gezapig klinkt, heeft de band op deze langspeler hernieuwde energie en elan in de nummers weten te leggen. Vooral op de eerste helft van Aeromantic II resulteert dat in een reeks ijzersterke tracks. De rustige, goed in het gehoor liggende openingstrack Violent Indigo trapt het album op een fijne manier af, maar daarna volgen de echte hoogtepunten. Midnight Marvelous bijvoorbeeld: een uitstekend gezongen nummer met een heerlijk refrein, een pakkend, uptempo ritme en funky toetsenwerk. How Long en Burn For Me (check die swingende pianosolo halverwege!) zijn al helemaal verrukkelijk en herinneren aan fantastische, uptempo tracks als Gemini en Josephine.

Het middengedeelte van Aeromantic II neemt wat gas terug. Met Chardonnay Nights, Change en I Will Try gaat The Night Flight Orchestra nadrukkelijker dan ooit de pure popkant op. Het zijn zeer lieflijke tracks, die misschien net iets té braaf zijn. Desondanks zitten ze uitstekend in elkaar en draagt Strid ook deze nummers met verve. Met You Belong To The Night, het spannende Zodiac en het opzwepende White Jeans opereert de band weer met wat meer energie. Deze tracks bevatten alle elementen die The Night Flight Orchestra zo herkenbaar en prettig maken: catchy, kleverige keyboarddeuntjes, die ondanks (of wellicht dankzij) hun zoetsappigheid onweerstaanbaar blijken, herkenbare riffs en veel goed in het gehoor liggende, opzwepende refreinen, die al na één luisterbeurt zijn mee te zingen.

Aeromantic II is voor de meeste metalliefhebbers waarschijnlijk net iets te zoetsappig, maar verdient desondanks een breed publiek. De muziek van The Night Flight Orchestra is ontzettend catchy en weet keer op keer voor een goed humeur te zorgen. Wat zal het een feest zijn om deze band eens live aan het werk te zien. Laten we hopen dat het er in 2022 eindelijk weer van kan komen.

Tracklist:
1. Violent Indigo
2. Midnight Marvelous
3. How Long
4. Burn For Me
5. Chardonnay Nights
6. Change
7. Amber Through A Window
8. I Will Try
9. You Belong To The Night
10. Zodiac
11. White Jeans
12. Moonlit Skies