Enquête

Er komt een vervolg op de mockumentaire This Is Spinal Tap (1984). Wat is jouw favoriete scène of grap uit de originele film?

band rolt tussenraam omhoog om limousinechauffeur niet te horen
douanecontrole op het vliegveld
exploderende drummer(s)
grote cocon met Derek erin weigert tijdens concert te openen
Jeanine, David's vriendin, wordt de nieuwe bandmanager
Lick My Love Pump songtitel
miniatuursandwiches en andere backstageklachten
na vertrek Nigel gaat Spinal Tap free-form jazz spelen
Nigel verbiedt Marty om zelfs maar naar zijn gitaar te wijzen
optreden op militaire vliegbasis
poppenshow staat boven Spinal Tap op billboard
Shit Sandwich en andere albumrecensies
signeersessie in platenzaak
Spinal Tap maakt glorieuze comeback (in Japan)
Spinal Tap verdwaalt in gangenstelsel richting het podium
Stonehenge-monument maakt zijn livedebuut
uitvoering van Big Bottom
uitvoering van Gimme Some Money
uitvoering van Heavy Duty
uitvoering van Hell Hole
uitvoering van (Listen To The) Flower People
uitvoering van Tonight I'm Gonna Rock You Tonight
versterker die naar elf gaat
zwarte albumhoes van Smell The Glove
een andere scène of grap, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    18 mei:
  • Hällas
  • Meshuggah en Zeal & Ardor
  • 19 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Oranssi Pazuzu, Deafkids en Sturle Dagsland
  • Tool en Brass Against
  • 20 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Hangman's Chair, An Evening With Knives en Lifelong
  • King 810, Afterlife, Yavid, Born A New en 3 Eyed Kids
  • Oranssi Pazuzu, Deafkids en Sturle Dagsland
  • 21 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Manticora
  • 22 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Electric Callboy, Blind Channel en One Morning Left
  • King Satan en Splinterbomb
  • Stake en Cloudsurfers
  • 23 mei:
  • Meshuggah
  • Wolfmother
  • 24 mei:
  • Midnight en Night Demon
  • Russian Circles
    18 juni:
  • Copenhell
  • Graspop Metal Meeting
  • Pinkpop
Kalender
Vandaag jarig:
  • Asis Nasseri (Haggard) - 51
  • Beatriz Albert (Ebony Ark) - 40
  • Billy Howerdel (A Perfect Circle) - 52
  • Dean Pleasants (Suicidal Tendencies) - 57
  • Edu Falaschi (Angra) - 50
  • Ingo Schwichtenberg (Helloween)† - 57
  • Mike Bridge (Season's End) - 35
  • Page Hamilton (Helmet) - 62
  • Samppa Hirvonen (Nightwish) - 44
  • Stig Pedersen (D-A-D) - 57

Vandaag overleden:
  • Chris Cornell (Soundgarden) - 2017
Review

Fluisteraars - Dromers
Jaar van release: 2014
Label: Eisenwald
Fluisteraars - Dromers
Het eerder dit jaar verschenen Bloem, de derde full-length van het Nederlandse blackmetalgezelschap Fluisteraars, kan hoogstwaarschijnlijk de boeken in als het doorbraakalbum van deze Gelderse band. De plaat kan – terecht – op wereldwijde lof rekenen voor de manier waarop uitgesponnen, atmosferische black metal (Drudkh, Agalloch) gecombineerd wordt met conceptuele verdieping, aanvullende instrumentatie en originele, avantgardistische invloeden (Laster). Dikke kans dat Bloem aan het eind van 2020 ook hoog in mijn jaarlijst te vinden zal zijn.

De recente release van Bloem biedt ook een mooie kans om eens terug te blikken op de begindagen van Fluisteraars, toen het gezelschap rondom gitarist/bassist en drummer Mink Koops (Galg, Knoest, Nusquama, Solar Temple, Bong Breaker) nog nauwelijks bekendheid genoot. Het debuutalbum Dromers verschijnt in 2014 nog oorspronkelijk op cassette (gelimiteerd tot honderd eenheden) en op vinyl. Een jaar later krijgt het album een verdiende re-release op cd via Eisenwald Records. Met drie zeer uitgesponnen tracks – waarvan de langste zestien minuten klokt – is de sound die Fluisteraars hier ten gehore brengt veel monotoner en primitiever dan op het rijkere, gelaagdere Bloem.

Toch is de kwaliteit al onmiskenbaar aanwezig. Sterker nog: ondanks de minder innovatieve insteek doet de muziek van Fluisteraars op Dromers zeker niet onder voor de laatste full-length. Zo sleept de fantastische opener De Doornen de luisteraar direct mee dankzij de epische, repetitieve openingsriff. Na enkele minuten volgt een fraaie vertraging naar een wat introverter gedeelte, met ruimte voor akoestisch gitaarwerk en sombere, Burzumiaanse melodielijnen. De uitgestrekte, meanderende, instrumentale gedeeltes waar Fluisteraars zich regelmatig op beroept, werken bovendien zeer sfeerverhogend. Een waar pareltje!

Met het tien minuten durende Kuddedier volgt nog zo’n uitgesponnen track. Het nummer is opgebouwd rond slepende, melancholische riffs die in sterke mate aan Drudkh (ten tijde van Forgotten Legends en Autumn Aurora) doen denken. De herhaling lijkt hier op de loer te liggen, want het monotone tempo wordt slechts halverwege kort onderbroken door een klein intermezzo met achtergrondeffecten, maar het knappe aan de track – en aan dit album als geheel – is dat de gitaristen perfect lijken aan te voelen hoe lang ze hun repetitieve riffs moeten laten doorgaan om maximaal effect te sorteren. De riffs en drumtempo’s worden lang genoeg herhaald om de luisteraar te hypnotiseren, maar niet zo lang dat het materiaal eentonig wordt.

Het mag duidelijk zijn: Dromers is nog steeds de moeite van het opsporen waard. De plaat kan zich meten met het eerste werk van Drudkh en dat is toch wel een compliment, want de hierboven genoemde platen verdienen het predicaat ‘klassieker’. Indien Fluisteraars het niveau van De Doornen zou weten door te trekken, zou dat predicaat ook op deze langspeler van toepassing zijn. De twee overige tracks zijn weliswaar iets minder magistraal, maar laten toch ook onmiskenbaar horen wat dit gezelschap in zijn mars heeft.

Tracklist:
1. De Doornen
2. Kuddedier
3. Wortels Van Angst

Score: 85 / 100

Reviewer: Rik
Toegevoegd: 8 oktober 2020

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.