Wat blijft het toch geweldig om nieuwe bands te ontdekken die je bij de strot pakken en niet meer loslaten. Vooral als je bij de eerste kennismaking het tegenovergestelde gevoel krijgt. De Franse romanschrijvers (vrij vertaald) van Novelists FR waren onbekend voor mij, maar daar is met C'est La Vie beslist verandering in gekomen.

Liefhebbers van Periphery en Polaris zitten gebakken met deze nieuwe plaat. We krijgen op deze derde full-length namelijk een zeer verdienstelijke mix te horen van pop, progressieve rock, djent en licht verteerbare metalcore. Het Plini-achtige gitaargepingel tijdens de intro van opener Somebody Else leidt het begin in van een avontuurlijke, relaxte reis door de eerdergenoemde genres. De link naar Plini is overigens niet vreemd, aangezien de Australiër op het debuutalbum ook al te horen is. Het nummer bevat progressieve gitaarpartijen, swingend drumwerk en loepzuivere, catchy zanglijnen. Eigenlijk bevat Somebody Else alles wat het Franse gezelschap voor ons in petto heeft. Novelists FR trapt het gaspedaal op gepaste momenten wat verder in. Dat levert sterke en ruige songs op zoals Head Rush, het staccato Kings Of Ignorance en het knetterstrakke Modern Slave. Metalcore en djent vieren daarin hoogtij. Dit zijn bij uitstek ook de beste nummers op C’est La Vie.

Haaks daarop staan ingetogen, gevoelige tracks als Lilly, C’est La Vie en Rain. Op Noir (2017) is gastzangeres Camille Contreras met haar betoverende vocalen te horen, en ook op dit album maakt de band gebruik van haar diensten. Het levert tijdens titelnummer C’est La Vie een mooi klankspel op, dat door de fade-out helaas niet het einde krijgt wat het verdient. De overige nummers balanceren op een subtiele wijze tussen beide uiterste karakters. Het gemak waarmee vocalist Matteo Gelsemino schakelt in zijn stemgeluid, is absoluut noemenswaardig. Zijn bijdrage maakt de band herkenbaar.

Enerzijds kun je met deze langspeler lekker achteruit gaan hangen in een relaxstoel en wegdromen tijdens mooie, betoverende escapades en anderzijds toont Novelists FR zijn tanden met harder werk dat het gemiddelde niveau met gemak overstijgt. C’est La Vie is een tijdloze plaat die niet snel zal vervelen. Alles klopt en zo vroeg in het jaar durf ik te beweren dat dit album zeker jaarlijstmateriaal is.

Tracklist:
1. Somebody Else
2. Deep Blue
3. Lilly
4. Modern Slave
5. C'est La Vie
6. Head Rush
7. Kings Of Ignorance
8. Rain
9. Human Condition