Het uit het Zwarte Woud afkomstige Imperium Dekadenz bivakkeert al jarenlang comfortabel aan de top van de Duitse blackmetalscene. Met de precisie en ‘gründlichkeit’ die we van onze oosterburen gewend zijn, levert het multi-instrumentale duo Vespasian (gitaar, bas, drums, keyboard) en Horaz (gitaar, keyboard, zang) iedere drie jaar met haast achteloze vanzelfsprekendheid een ijzersterk nieuw werkstuk af. Met name met Meadows Of Nostalgia (2013) en Dis Manibvs (2016) wist Imperium Dekadenz zijn kwaliteiten te etaleren middels een perfect evenredige dosering van de bestanddelen ‘agressie’ en ‘sfeer’. Het levert de band een gestage groei op, die tot uiting komt in een labeldeal met Napalm Records, normaliter toch geen hofleverancier van grimmige black metal.

When We Are Forgotten is de zesde langspeler van Imperium Dekadenz. We dienen de term langspeler in dit geval letterlijk te nemen, want met een totale speelduur van tweeënzeventig minuten is deze plaat een lange zit. Dertien nummers die ook nog eens gemiddeld rond de zes minuten klokken, ga er maar aan staan. Gelukkig weten de Duitsers hoe ze solide blackmetalnummers moeten schrijven. De nummers zijn stuk voor stuk spannend, goed doordacht en vol kille, maar tegelijkertijd melodieuze riffs. Het zijn volwassen, ijzersterke tracks, zoals ook landgenoten Eïs, Helrunar en Lunar Aurora keer op keer weten te produceren.

Toch beklijft When We Are Forgotten net iets minder dan zijn uitstekende voorgangers. Het zit hem in de details. Sommige nummers blijven iets te veel in hetzelfde, pompende mid-tempo hangen, waardoor dergelijke tracks ondanks de sterke melodieën ietwat saai aandoen (A Cave Called Wisdom). Ook komen de cleane, gesproken vocalen in bijvoorbeeld My Solace I (Choirs Of Solitude) niet erg krachtig over. Jammer genoeg beroept Imperium Dekadenz zich tevens veel minder dan voorheen op Duitse teksten. Die voegen een extra lading toe aan de muziek, met name vanwege de krachtige, rasperige strot van Horaz, die zijn teksten in snauwend Duits met nog net iets meer verbetenheid uitspuwt. Het is niet voor niets dat de vurige tracks Bis Ich Bin en Absenz Elysium daarom tot de hoogtepunten van het album behoren.

Hoewel When We Are Forgotten niet helemaal het niveau van zijn voorgangers haalt en ook iets te lang duurt, is het nog steeds een zeer prettige plaat, die een groot deel van de concurrentie achter zich laat. Wie houdt van sfeervolle black metal met oog voor detail, zal aan de nieuwe telg van Imperium Dekadenz zeker plezier beleven.

Tracklist:
1. When We Are Forgotten
2. Bis Ich Bin
3. My Solace I (Choirs Of Solitude)
4. Trauma
5. A Cave Called Wisdom
6. Transcendence
7. Seance
8. Absenz Elysium
9. My Solace II (Paths Of Perception)
10. Reverie
11. Frozen In Time
12. Behold The Flame Of Time
13. Owl Of The Black Forest