Enquête

Er komt een vervolg op de mockumentaire This Is Spinal Tap (1984). Wat is jouw favoriete scène of grap uit de originele film?

band rolt tussenraam omhoog om limousinechauffeur niet te horen
douanecontrole op het vliegveld
exploderende drummer(s)
grote cocon met Derek erin weigert tijdens concert te openen
Jeanine, David's vriendin, wordt de nieuwe bandmanager
Lick My Love Pump songtitel
miniatuursandwiches en andere backstageklachten
na vertrek Nigel gaat Spinal Tap free-form jazz spelen
Nigel verbiedt Marty om zelfs maar naar zijn gitaar te wijzen
optreden op militaire vliegbasis
poppenshow staat boven Spinal Tap op billboard
Shit Sandwich en andere albumrecensies
signeersessie in platenzaak
Spinal Tap maakt glorieuze comeback (in Japan)
Spinal Tap verdwaalt in gangenstelsel richting het podium
Stonehenge-monument maakt zijn livedebuut
uitvoering van Big Bottom
uitvoering van Gimme Some Money
uitvoering van Heavy Duty
uitvoering van Hell Hole
uitvoering van (Listen To The) Flower People
uitvoering van Tonight I'm Gonna Rock You Tonight
versterker die naar elf gaat
zwarte albumhoes van Smell The Glove
een andere scène of grap, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    20 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Hangman's Chair, An Evening With Knives en Lifelong
  • King 810, Afterlife, Yavid, Born A New en 3 Eyed Kids
  • Oranssi Pazuzu, Deafkids en Sturle Dagsland
  • 21 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Manticora
  • 22 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Electric Callboy, Blind Channel en One Morning Left
  • King Satan en Splinterbomb
  • Stake en Cloudsurfers
  • 23 mei:
  • Meshuggah
  • Wolfmother
  • 24 mei:
  • Midnight en Night Demon
  • Russian Circles
  • 25 mei:
  • Korn, Fever 333 en 3 Eyed Kids
  • The Night Flight Orchestra
  • 26 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Mayhem en Mortiis
    20 juni:
  • Five Finger Death Punch en Megadeth
  • Social Distortion
  • Spiritbox, InVisions en Tigress
Kalender
Vandaag jarig:
  • Allan Johnson (Exciter) - 63
  • Cristiano Migliore (Lacuna Coil) - 51
  • Daniel Sundbom (Persuader) - 44
  • Luca D'Angelo (Daedalus) - 45
  • Martin Lopez (Opeth) - 44
  • Mikael Stanne (Dark Tranquillity) - 48

Vandaag overleden:
  • Twan Fleuren (Legion Of The Damned) - 2011
Review

Pharlee - Pharlee
Jaar van release: 2019
Label: Tee Pee Records
Pharlee - Pharlee
Het uit San Diego afkomstige Pharlee kan nog niet op veel bekendheid rekenen, maar heeft in zijn relatief korte loopbaan toch maar mooi een debuutalbum uitgebracht op het in de psychedelische rockhoek als kwalitatief hoogstaand bekendstaande Tee Pee Records. De band rondom zangeres Macarena Rivera bestaat dan ook uit muzikanten die geworteld zijn in de actieve psychedelische scene in San Diego. Met leden van Harsh Toke, Sacri Monti en Joy in de line-up kan Pharlee zich snel in de kijker spelen van Roadburn-minnend publiek.

Pharlee klinkt op dit korte, slechts achtentwintig minuten durende debuutalbum minder extravagant en psychedelisch dan bovengenoemde groepen. Door de prettig in het gehoor liggende zang van Rivera klinkt de muziek meer als een kruisbestuiving van Blues Pills en Ruby The Hatchet, inclusief Deep Purple-achtige orgelpartijen. De muziek is broeierig en swingt er bij vlagen lekker op los. De grootste troef van de band is het snedige gitaarwerk, dat enorm soepel klinkt. Of het nu een frivool, nonchalant gespeeld loopje is (Darkest Hour) of een lekker smeuïge soleersessie (Creeping), Justin Figueroa (Harsh Toke) weet wat hij met zijn instrument aan moet vangen.

Toch is Pharlee niet direct een heel overtuigend album. Het wat zwoele stemgeluid van Rivera ligt goed in het gehoor, maar haar uithalen zijn soms iets te veel van het goede. Het rauwe randje aan haar stemgeluid is daarentegen wel prettig. Het grootste euvel van dit korte schijfje is dat de muziek nog niet helemaal ‘af’ voelt. Ook na meerdere luisterbeurten is er geen enkel nummer dat er met kop tot staart uitspringt. De muziek ligt prettig in het gehoor, maar onderscheidt zich geen moment van de talrijke genregenoten. Dat zou nog gecompenseerd kunnen worden als de band zich weet te verliezen in uitbundige psychedelische uitspattingen, waarin de compositie zelf naar de achtergrond wordt gedrongen (denk aan The Heads en Acid Mother’s Temple) ten faveure van instrumentele overdaad, maar daarvoor is de muziek van Pharlee te braaf.

De kniesoor in mij constateert dan ook dat Pharlee vlees noch vis is. De positief ingestelde mens in mij eindigt met de conclusie dat dit album de juiste hokjes aantikt in het heavy psych-genre en daarom zeker geen straf is om te beluisteren. Ik heb echter het vermoeden dat deze band vooral in een zweterige, naar verschaald bier ruikende club het best tot zijn recht komt.

Tracklist:
1. Ethereal Woman
2. Creeping
3. Darkest Hour
4. Warning
5. Going Down
6. Sunward

Score: 70 / 100

Reviewer: Rik
Toegevoegd: 13 oktober 2019

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.