De powermetal van deze heren is gebaseerd op Iced Earth en Iron Maiden (maar welke heavy metalband is nu eenmaal niet door deze legende geïnspireerd?) en vooral Kamelot. Aangezien Kamelot ongetwijfeld één van de beste bands is die doorbrak in de powermetalhype van een tweetal jaar geleden, is het niet ongeheel verrassend dat Pyramaze de sound van deze band wil kopiëren. Mix dit allemaal nog met wat progressieve elementen en dan heb je vast al een idee hoe de muziek van deze heren klinkt.
Er staan negen, vrij lange nummers op dit schijfje. De nummers zitten vrij goed in elkaar en de heren weten hoe ze goede powermetal moeten spelen, maar toch verveelt dit schijfje wat. De oorzaak zijn de soms slechte zanglijnen soms (zeurig, tegendraads, kruipen, hakkelend; dit is niet de fout van de goed zingende Lance maar de muziek leent zich niet tot interessante zanglijnen). De muziek weet ook maar bij vlagen te boeien en de nummers duren te lang om interessant te blijven. Begrijp me niet verkeerd: de negen nummers zijn best in orde, maar verre van spectaculair.
Een leuk maar niet echt speciaal powermetal album , wel is dit stukken professioneler uitgevoerd dan vele andere bandjes en voor een debuut is dit wel degelijk. Voor de fans van powermetal die niet houden van bands als Hammerfall en Wizard maar die liever luisteren naar powermetal met inhoud is dit misschien een leuk tussendoortje.
Tracklist:
1. Sleepy hollow
2. Forsaken kingdom
3. Melancholy beast
4. The journey
5. Until we fade away
6. Legend
7. Mighty abyss
8. The nature of triumph
9. Power of imagination
