Achter het cryptische acroniem P.H.O.B.O.S. gaat een industrial blackmetalband schuil die wordt gerund door de Fransman Frédéric Sacri. Hoewel het onlangs verschenen Phlogiston Catharsis de vierde full-length is, betwijfel ik of veel genreliefhebbers bekend zijn met het materiaal van dit drietal. Het is immers pas sinds de indrukwekkende split-release met Blut Aus Nord - de grootmeesters der industriële dissonantie – dat P.H.O.B.O.S. zich een beetje in de schijnwerpers heeft weten te spelen. Geheel verwonderlijk is die relatieve onbekendheid niet, want de combinatie van industrial, ambient en flarden in midtempo gespeelde black metal is allesbehalve toegankelijk.

De ondoorgrondelijke albumtitel verwijst naar een substantie (phlogiston) die volgens achttiende-eeuwse scheikundigen zou bestaan in alle ontvlambare lichamen en zou vrijkomen bij ontbranding. De muziek is net zo abstract en ondoorgrondelijk als deze archaïsche vorm van alchemistische theorie. Phlogiston Catharsis broeit, pulseert, wringt en vervormt. De giftige, zwaar industrieel aangezette klanken sluimeren traag voort, slepend en constant van vorm veranderend. De muziek roept beelden op van chemische rampen en traag overstromende vaten nucleair afval. De structuur van de riffs is op zijn zachtst gezegd onalledaags. De band experimenteert met een combinatie van dissonante klanken die doen denken aan de Cosmosophy-reeks van Blut Aus Nord en trage, logge ritmes die een nadrukkelijk Godflesh-stempel dragen. De bevreemdende klanken op dit album klinken dan ook als het bastaardkind van beide bands.

Hoewel het relatief zinloos is om individuele nummers te belichten – alsof traditionele songstructuren ertoe doen in het verwrongen, dissonante universum van P.H.O.B.O.S.! – vallen Aurora Sulphura en Neurasthen Logorrh in positieve zin op. Dat komt vooral omdat zij het best belichamen wat P.H.O.B.O.S. voor ogen heeft op deze release. Verknipte, fragmentarische sfeerpaletten vol industrial-chaos, die door hun triphopbeats en monotone drumritmes desondanks een bijna dansbaar karakter behouden. Het is alsof The Axis Of Perdition (denk aan Deleted Scenes From The Transition Hospital) een samenwerking met Author & Punisher aangaat, om er nog maar een vergelijking tegenaan te gooien.

Het moge duidelijk zijn dat P.H.O.B.O.S. geen standaardmuziek maakt. De groep omschrijft het zelf als ‘uneasy listening’ en dat is een treffende, maar niet volledig adequate omschrijving. Hoewel de klanken ontegenzeggelijk onheilspellend en ongemakkelijk zijn, kruipt dit album eveneens onder de huid door zijn hypnotiserende karakter. Phlogiston Catharsis voelt tegelijkertijd volslagen bevreemdend en bevreemdend verslavend. Voor de ‘casual’ metalfan is dit waarschijnlijk een paar bruggen te ver, maar het album is zeker de moeite waard voor degenen die bovengenoemde bands een warm hart toedragen.

Tracklist:
1. Biomorphorror
2. Igneous Tephrapotheosis
3. Zam Alien Canyons
4. Aurora Sulphura
5. Neurasthen Logorrh
6. Taqiyah Rhyzom
7. Aljannashid
8. Smothered In Scoria