“Een uit de hand gelopen hobby”, aldus Bastiaan ‘Het Beest’ de Boer van Neuk!, één van de twee rappende vocalisten van de hardcorepunkgroep die elke keer met legendarische woordspelingen in albumtitels op de proppen komt. Vorig jaar kwam Bloedend Hard uit, de eerste full-length sinds Het Nadeel Van De Twijfel (2001). Tussendoor bleven de mannen uit Amsterdam en Haarlemmermeer in wisselende samenstelling optreden, met uiteraard ruimte op de setlist voor de favorieten van Dopeheid Troef, een plaat die dit jaar het twintigjarig jubileum viert.

Het verhaal van Neuk! begint in 1995. Bassist Dre, die Flea (Red Hot Chili Peppers) als één van zijn voorbeelden noemt en in Beyond93 speelt, zit thuis met een paar leden van Het Uitschot (Het Beest en Carsten a.k.a. De Maniak). Eigenlijk wil Dre de Nederlandstalige Rage Against The Machine vormen, maar het loopt anders. Het wordt hardcore punk met raps in moerstaal. Inspiratie komt onder andere van Dog Eat Dog, The Offspring, Machine Head, Sepultura, Life Of Agony, Pantera, 24-7 Spyz, Bad Religion en Osdorp Posse. Gitarist Wijnand sluit aan vanwege het uiteenvallen van Mobile Earthquake en drummer Koene completeert de line-up.

In 1996 verschijnt het nummer Volwassen op de Djax-verzamelaar De Posse – Deel 2. Vanwege het succes tekenen beide partijen een contract. Een jaar later is er het debuutalbum Dopeheid Troef, met daarop zestien tracks van gemiddeld iets meer dan twee minuten. Het zijn veelal korte explosies. De plaat begint goed met Je Beste Vriend, waarin de afkeer van de politie blijkt. “We pakken jullie terug, haha, klootzakken!” In de overige tracks moet alles en iedereen het ontgelden. Toch is het niet alleen doelloos geraas, want de riffs zijn in het geval van bijvoorbeeld Voormalig Rebel gaaf en het blijft niet bij die ene track. Wat opvalt is het funky baswerk van Dre in meerdere nummers, dat net als de andere instrumenten en de zang prima in de mix staat.

Doorgaans zit het tempo er goed in. Neem bijvoorbeeld het punky Het Ligt Aan Jezelf en Elke Dag. Maar er zijn ook tragere tracks zoals Bloesjesman, één van de hoogtepunten van deze release vanwege de tekst. De tekst staat niet bol van de intelligentie en is vooral generaliserend, maar deze blijft wel goed hangen (“Uit je discootje met je snol, zwart tassie op d’r rug bijna hangend op d’r hol” en “Bloesjesman, heb ’t nou eens door, jullie zijn degenen waar ik me aan stoor”). Het zijn vooral kort maar krachtige uitbarstingen van frustratie en toch zijn de teksten af en toe wel grappig (met als één van de hoogtepunten die van “Nooit Meer Draaien”).

Tijdens Volwassen zijn de zogenaamde ‘Kankerlijers for life' Uniek en Protest te horen en in Je Leeft Maar Een Keer rapt Def P van de Osdorp Posse nog wat woorden mee: “Je leeft maar een keer, dus maak er wat van. Je leeft maar een keer, kom van je reet man!” Het is één van de momenten waarop de teksten wat meer inhoud hebben en ook de muziek met een rapbeat en elektronica andere elementen bevat.

Alhoewel er tekstueel wel wat op deze release aan te merken is en niet elke track een winner is, deden de mannen gewoon waar ze zin in hadden. Het levert een cultklassieker op met een eigenwijze, kenmerkende sound. Soms zijn de teksten wat kortzichtig en generaliserend, maar muziek en tekst passen goed bij elkaar. Het is vooral een kwestie van energie kwijt kunnen en opgekropte woede uiten. De mannen vatten het treffend samen: “We zijn als band niet het eerste of beste orkest. Vind je ons niet dope, krijg dan de pest! De rest van de mensen die ons wel kunnen snappen, staan aan het einde van het nummer te klappen.” Nooit meer draaien? Vooral leuk om af en toe weer eens te draaien, al is het maar vanwege het jeugdsentiment.

Tracklist:
1. Je Beste Vriend
2. Ga Maar Dood
3. Neuk!
4. Het Ligt Aan Jezelf
5. Voormalig Rebel
6. Dopeheid Troef
7. Elke Dag
8. Bruine Ridder
9. Bloesjesman
10. Wraak
11. Je Leeft Maar Een Keer
12. Uitlaatklep
13. Bitch!
14. Alles Mot Kapot
15. Volwassen
16. Nooit Meer Draaien