Ik denk dat de jongens voor The West Pole eerst nog niet precies wisten hoe ze het wilden aanpakken. Daarom hadden ze een aantal verschillende zangeressen in hun hoofd om op het album te zingen. Toen ik met ze in contact kwam hebben we natuurlijk veel gepraat en heb ik teksten en zanglijnen op hun muziek geschreven, die bij hun in de smaak vielen. Dat was toch al vrij vroeg in het proces hoor. Toen hebben ze mij vrij snel aangenomen. Nog daarvoor waren ze ook nog andere opties aan het bespreken. De meeste muziek was toen al geschreven, maar nog geen teksten. Als je nog niet weet wie er op gaat zingen dan is de muziek dus ook nog niet toegespitst op die stem. Ik ben wel blij met het resultaat, maar nu bij Disclosure heb ik wel gemerkt hoe belangrijk het is om er vanaf het begin bij betrokken te zijn. Dat voelde voor mij echt veel beter.
Was je deze keer ook meer betrokken bij het schrijven van de muziek?
Frank of René komen meestal met de muziek aanzetten. Soms slechts een melodie, soms meer. Daar gaan we dan samen aan werken en schrijf ik er zanglijnen en teksten bij. Zo wordt het steeds meer een band-nummer. We bespreken het dan uitvoerig en passen het dan steeds meer aan.
Is Disclosure daardoor ook wat experimenteler geworden dan The West Pole?
Misschien. The West Pole was wat veiliger. De nummers waren misschien wat minder gedurfd. Nu besloten we om ons niet door buitenstaanders te laten beïnvloeden. Op The West Pole draaide het vooral om het introduceren van de nieuwe zangeres. Nou ja, zo voelde het soms. Alles werd door de buitenwereld onder een vergrootglas gelegd. Nu konden we gewoon onze gang gaan. De druk was een stuk minder. We hebben daarom ook uitgebreid de tijd genomen en veel geëxperimenteerd. Als we zin hadden om een nummer van elf minuten op te nemen, dan deden we het. Fuck it, we doen het gewoon. We kennen elkaar nu een stuk beter dan op The West Pole dus kunnen we veel meer proberen. Zij weten nu hoe ik ben en wat ik kan, ik weet hoe zij zijn en hoe we in The Gathering toffe muziek kunnen maken.
Jij hebt wel weer alle teksten geschreven?
Ja, de teksten geschreven en ook de zanglijnen. Op The West Pole deed ik dat trouwens ook al.
Wat als anderen met een tekst aankomen die ze bij hun muziek vinden passen?
Voor Meltdown had Frank ook wat teksten. In het verleden hebben we samen wel eens wat covers gedaan waarbij hij de achtergrondzang op zich nam. Hij blijkt ook goed te kunnen zingen. Ik denk dat hij dat toch wel leuk vond en daardoor kwam hij ook met ideeën voor teksten. Die sloten aan bij mijn teksten voor dat nummer, dus hebben we het natuurlijk ook gebruikt. Hij maakt ook muziek met zijn andere band Grimm Limbo maar ik denk niet dat hij al veel gezongen heeft. Het was erg cool om hem ook op dit vlak bezig te zien.
Het nummer Heroes For Ghosts werd al in 2011 uitgegeven. Hoe ver was de rest van het album toen al klaar?
Zoals ik zei, we hebben uitgebreid de tijd genomen. We waren niet gehaast om het album af te maken. Als we vonden dat we meer tijd nodig hadden, dan trokken we er meer tijd voor uit. Ik weet dat we toen dat nummer uitkwam al een paar andere nummers hadden maar hoeveel weet ik niet meer. Dat waren dan vooral frameworks van nummers; ze waren nog lang niet af.
Is het nummer dat toen gereleased was nog veranderd, of is het dezelfde versie die op het album staat?
Dat is dezelfde versie.
Ik vind het toch wel grappig dat er voor Heroes For Ghosts een clip is en Meltdown kwam op single uit, terwijl dat juist twee van de langste nummers op het album zijn.
Zoals ik al zei, fuck it, we doen het gewoon.
Wat is het verhaal achter Gemini I en Gemini II? Was dat eigenlijk één nummer?
Dat begon als één nummer. Eerst was er het nummer dat uiteindelijk Gemini II geworden is. Frank speelde dat nummer voor me op de keyboards en ik werd er gelijk verliefd op. Ik heb er toen teksten en zanglijnen op gezet en teruggestuurd. We vonden het nummers al erg goed, maar besloten om er daarna nog een andere versie van te maken, meer voor de hele band. Dat is Gemini I geworden.
Was jij erbij toen de muziek werd opgenomen?
Nee. René heeft zijn eigen studio, daar nemen ze het meeste op. De gitaren en keyboards enzo. De drums zijn in een andere studio opgenomen. Ik heb mijn zang in Noorwegen opgenomen. Dat moest wel daar, want ik was toen zwanger en kon niet vliegen. Ik heb een slechte rug dus kon ik niet zitten, dus een vliegtuig pakken is dan geen optie. Ik wou mijn zang toch al in Noorwegen opnemen, met Herbrand Larsen en Arve Isdal. Herbrand is de toetsenist van Enslaved en heeft mijn twee albums van Octavia Sperati ook geproduceerd. Arve zit ook in Enslaved, hij is een van de gitaristen. Met hen heb ik dus mijn vocalen opgenomen. Dat was wel fijn omdat het dicht bij huis was. Dan hoefde ik niet ver te reizen. Het was erg relaxt. In de studio had ik een bank waar ik op kon rusten. Tijdens het opnemen stond ik dus op om te zingen en daarna kon ik weer plat gaan liggen op de bank.
Wanneer ben je bevallen?
Vorig jaar augustus, van een dochter.
Dus dan is alle zang ook vorig jaar opgenomen, behalve natuurlijk Heroes For Ghosts.
Yep.
Ondertussen deden de mannen nog wat shows ter ere van het twintig jarig bestaan van The Gathering, met de originele line-up. Dat kwam dan wel goed uit want jij kon toch niet optreden tijdens je zwangerschap?
Haha precies. Goeie timing, he? Het enige dat ik er niet leuk aan vind, is dat ik het niet heb kunnen zien. Hopelijk krijg ik ooit nog een kans. Maar het gaf hun de mogelijkheid om de band draaiende te houden en ook nog wat op te treden. Wat plezier te hebben met de oude bandleden. En om weer wat death metal te spelen en dan er achter te komen dat dat toch erg zwaar is. Misschien dat ze over vijf jaar het weer doen, als dat album vijfentwintig jaar oud is. En dan ook in het buitenland. Of in ieder geval waar ik het ook kan zien.
Was je niet bang dat ze dat misschien weer te leuk zouden vinden en dan weer daarmee verder willen?
Nee hoor. Iedereen heeft ook nog wel iets er naast. Marjolein heeft ook nog een project. En ze wisten vooraf al dat dit gewoon voor de lol zou zijn. Het was voor een goed doel. Nou ja, die eerste show. Daarna zijn er nog wat meer shows bijgekomen omdat het toch wel heel leuk was en er ook vraag naar was. Muziek maken met andere mensen dan je normale band geeft je ook weer inspiratie.
Denk je dat die inspiratie doorsijpelt naar nieuwe nummers? Dat die nog wat harder worden?
Daar zou ik niet teveel op rekenen. Het kan gebeuren, maar ik denk het niet. Ik weet dat er veel metalheads zijn die graag The Gathering weer horen zoals ze vroeger klonken. Maar het laatste metalalbum van The Gathering is denk ik Nighttime Birds. Als dat al onder metal valt. The Gathering heeft nooit standaard metal gemaakt. Het is altijd op hun eigen manier. Maar je weet maar nooit wat de toekomst gaat brengen.
Maar wat gaat de toekomst wel brengen? Jullie hebben de afgelopen tijd wat shows hier in Nederland gedaan, maar het tourschema voor jullie is nu bijna leeg.
We zijn bezig met een Europese tournee te plannen. Dat is een heel gepuzzel. Moeten we in elk land één grotere show doen, of juist een paar kleine shows per land? Dat zijn we momenteel aan het bespreken. En natuurlijk zit je met bepaalde privéomstandigheden waar je rekening mee moet houden. Maar we willen zeker meer spelen, we moeten alleen zorgen dat de puzzelstukken op hun plaats vallen. Ik verwacht dat het in het najaar gaat worden.
