Ik miste jou al bij de luistersessie, maar je hebt de beslissing al enkele maanden geleden genomen. Met welk gevoel zit je dan in de studio voor het opnemen van de nieuwe plaat?

Studiowerk is altijd leuk. Mijn beslissing heeft daar niet veel effect op. Die platen worden ook niet even in een week geschreven. Dat is een lang proces, dat al veel eerder start. Luistersessies zijn sowieso niet zo mijn ding.

Het vertrek heeft vooral te maken met gedoe rondom de voorbereidingen voor de shows, begrijp ik uit jouw statement. Kun je dat toelichten?

Zoals ik heb vermeld, kan er altijd wat voorvallen of misgaan. En het is allemaal op te lossen. Soms meteen, of anders achteraf. Sommige dingen ook niet, maar dat terzijde. Het is gewoon vervelend als je een show goed wilt uitvoeren en je er dan keer op keer achterkomt dat er weer iets niet geregeld is. Dat kan van alles zijn. Dat de cd’s niet leverbaar zijn tijdens een belangrijke tour, dat riders weer eens niet verstuurd zijn, of je wordt naar een verkeerd vliegveld teruggevlogen. Het is een hele waslijst. Die zal ik je besparen. Maar vaak zijn het dingen die met betere voorbereidingen eenvoudig voorkomen kunnen worden. Het zou wat zijn als wij aankomen met “Tja, helaas zijn we vergeten te repeteren, dus we spelen zes nummers minder” of zoiets. Het is toch ook gewoon normaal dat we dat voor elkaar willen hebben?

Hoe werken die processen rondom de voorbereidingen van shows tussen de band, de organisator en de platenmaatschappij precies?

In een notendop. Er is een management, dat op alle vlakken opereert als tussenhandelaar. Daarbij proberen ze bijvoorbeeld nieuwe kansen te creëren om de band te laten groeien. Als het gaat over een nieuwe plaat worden onze wensen kenbaar gemaakt en ook die van een platenlabel. En dan probeert het management om een deal te sluiten tussen beiden. Zo gaat dit bijvoorbeeld ook met shows. Echter, zit er van onze kant dan nog een booker tussen, die door het management wordt aangestuurd. Dan wordt er er met de 'tegenpartij', de zaal of de promotor van de show overlegd en wordt er een deal gesloten.

Jij hebt de technische snufjes voor de shows gebouwd. Ik begrijp dat er installaties zoek zijn geraakt tijdens de Europese headlinetour?

Dat klopt. Ik heb elektrotechniek en automatisering gestudeerd. Dit is in principe mijn andere hobby. Ik heb altijd veel interesse gehad in verschillende vormen van techniek. Alles wat draait, beweegt, computers, enzovoorts. Het is onmogelijk alle ontwikkelingen bij te houden. Het is in elk geval wel leuk om het te proberen. Er zijn geen spullen kwijt geraakt. We konden veel spullen niet meenemen vanwege logistieke redenen. Dat was voor ons en zeker mij een groot probleem.

Tijdens de luistersessie werd al aangekaart dat je een drukke baan hebt. Je geeft in het statement ook aan dat Carach Angren niet eens een baan is. Wat doe je voor de kost en hoe heb je dat kunnen combineren met touren?

Ik heb in het verleden mijn vaste baan opgezegd, om zo flexibel te kunnen zijn voor de muziek. Als je bij een bedrijf circa vier maanden per jaar vrij moeten vragen, van alles moet regelen omdat je in een team werkt en daarin een verantwoordelijkheid hebt, dan is dat ook niet werkbaar en eerlijk. Na het opzeggen van mijn baan ben ik zelfstandig ondernemer geworden, om zo het technische vak te kunnen blijven uitvoeren. Ik ben actief bij verschillende bedrijven en lever technische ondersteuning. Dit is zeer uiteenlopend en prachtig werk. Die technische kennis heb ik inderdaad weten in te zetten bij de band. Zo hebben we gebruik gemaakt van automatisch gestuurde podiumliften, een robot en aangepaste drumstellen om de visuele beleving te versterken voor het publiek.

Metal is een nichemarkt in vergelijking tot popmuziek. Je geeft aan dat metal-‘business’ bestaat dankzij de bands en de fans. Niet andersom. Het verrast mij dat mensen daar een andere mening over hebben. Kun je dat toelichten?

Zeer eenvoudig. Jij kunt bijvoorbeeld zelf een zaal huren, je eigen show promoten en andere dingen regelen die nodig zijn. Dit hebben we in het verleden, in overleg met ons management, vaker gedaan. En ook dat werkt perfect. Zo hebben we met slechts een maand promoten een kleine zaal uitverkocht bij ons in de buurt. Het kan allemaal. In de praktijk ben ik het er op sommige vlakken mee eens dat deze manier van werken op den duur niet meer werkzaam is. Dan ga je inderdaad bepaalde samenwerkingen aan. Maar, dan verwacht je daar ook wat voor terug. Zeker de basisdingen. Die moeten gewoon in orde zijn. En in mijn/ons geval gaat het daar toch vaak fout. Daar erger je je natuurlijk aan. Ik heb nog nooit gezien dat een metalband samengesteld werd door mensen of bedrijven van buiten die band en dan vervolgens probeerden die band succesvol te maken. Vandaar die vergelijking met popmuziek. Daar komt dat nog wel eens voor, haha.

Ik vroeg het in 2017 aan Clemens en ben benieuwd naar jouw antwoord. Is Carach Angren geworden hoe jullie het hadden voorgesteld toen jullie de band begonnen?

Ik had er zelf niet echt een voorstelling bij. Daar ben je dan te jong voor en je wilt gewoon knallen. We hebben wel altijd vastgehouden aan de conceptalbums. Later bleek dit voor kleine successen te zorgen en vanaf dat moment ga je pas echt nadenken. Wat kunnen we allemaal nog meer. Zo zijn we een paar jaar geleden begonnen met een ander type show te geven; het podium anders opbouwen en dergelijke. Of zelfs dat Dennis de gitaar heeft uitbesteed en zich daardoor heeft ontplooid tot een geweldige showman. Door dat soort dingen krijgt je band een sterke identiteit. Als je aan Carach Angren denkt, dan zie je waarschijnlijk als eerste de kop van Dennis voor je. Voor Immortal is dat nog steeds Abbath.

Jullie gaan goed uit elkaar. Clemens en Dennis begrijpen waarom je stopt. Liggen jullie op muzikaal gebied nog wel volledig op één lijn?

Jazeker. Je moet altijd een beetje inleveren of juist nemen. Dat was altijd leuk en interessant tijdens het schrijven. Clemens kan bijvoorbeeld de basis voor een volledig nummer schrijven, maar wanneer ik begin met verzinnen van de drums, dan kan een nummer heel anders uitpakken. Datzelfde geldt voor gitaren en zang. Je kunt alle kanten op.

Op het nieuwe, zesde album is jouw slagwerk nog te horen. Ben je tevreden over het eindresultaat?

Tevreden, maar ik moest wel wennen aan de nieuwe productie. Dat moet je altijd.

Begin dit jaar deden jullie opnieuw 70.000 Tons Of Metal aan. Was dat jouw laatste show, of neem je nog afscheid van het publiek?

Ik heb de boottocht al niet meer meegemaakt. De drive was toen al weggezakt. We zouden daarna kijken of ik misschien door zou gaan, maar dat is dit niet het geval. Zoals ik ook in mijn statement schrijf, ga ik tegenwoordig naar shows met het gevoel waarom ik het eigenlijk nog doe. Dan weet je dat het einde in zicht is. Misschien komt het terug. Ik kan niet in de toekomst kijken.

Wil je nog iets kwijt aan de lezers van Metalfan.nl?

Superbedankt voor alle support in alle jaren. Wie weet zien we elkaar weer ergens. Proost!