Het voorprogramma wordt verzorgd door de Nederlandse progressieve metalformatie Day Six. Deze band weet zich de laatste tijd flink in de kijker te spelen bij het Nederlandse publiek. Enkele maanden geleden stond de band al in het voorprogramma van Threshold en later dit weekend zullen de heren openen voor Pagan’s Mind. Kortom: aan aandacht geen gebrek! Maar de band verdient het ook om door een breed publiek gehoord te worden, want het materiaal van met name het nieuwe album The Grand Design, waar natuurlijk de nadruk op ligt, overtuigt van begin tot eind. Het geluid is verrassend goed, waardoor de complexe progmetal uitstekend uit de verf komt. Nummers als Age Of Technology en 7th Sign laten een volwassen band horen die de grote hoeveelheid aan ideeën uitstekend weet te verpakken in spannende nummers.
Nadat Day Six het aanwezige publiek (waaronder verrassend veel jonge mensen) heeft opgewarmd, rest de mannen van Evergrey de schone taak om hierop voort te bouwen. In eerste instantie lukt dat echter nog niet aardig. Als de band met Leave It Behind Us, afkomstig van de uitstekende nieuwe telg Glorious Collision, aftrapt, is het geluid namelijk nog niet echt denderend. Bovendien komt zanger Tom Englund nogal ongeïnteresseerd – en redelijk dronken – over. In het begin van de setlist staat hij regelmatig wat nonchalant met zijn handen in zijn zakken te zingen – een nogal frappant contrast met de intense, emotionele teksten van de band. Ook het publiek reageert vrij lauw.
Gelukkig komen zowel het publiek als de band steeds beter op dreef naarmate het optreden vordert. De steeds enthousiaster wordende reacties van een groep fans vooraan zal daar zeker aan hebben bijgedragen. In ongeveer anderhalf uur volgt een mooie bloemlezing uit de rijke discografie van de band. Van het nieuwe album worden nummers als Wrong en Frozen vertolkt, terwijl van voorganger Torn fraaie uitvoeringen van Broken Wings en Soaked voorbij komen. Jammer genoeg wordt het in mijn ogen zeer ondergewaardeerde Monday Morning Apocalypse grotendeels genegeerd. Alleen het titelnummer komt voorbij.
Het publiek gaat echter pas echt uit zijn dak bij het oudere materiaal – en dan met name de nummers van het geniale Recreation Day. De uitvoeringen van As I Lie Here Bleeding en Recreation Day, met een subliem zingende Englund, bezorgen me kippenvel. Hoewel Evergrey dus even wat opstarttijd nodig leek te hebben, kunnen de fans aan het eind van de avond terugblikken op een sterk optreden.
