Nephylim krijgt een half uur en warmt daarin het publiek goed op. Dat opwarmen is eigenlijk niet nodig, want het is warm in de zaal. Enfin, de Bossche melodeathgroep laat zich van zijn overtuigende kant horen en zien. Dat doet het kwintet met nummers van de eerste en enige langspeler Severence Of Serenity (2020) en de nieuwe single Withered, waarmee de set opent. De melodieuze death metal van de Zweedse en Finse school wint weliswaar de originaliteitsprijs niet, maar het songmateriaal is fijn om naar te luisteren en de nieuwe single is veelzijdiger dan het wat oudere materiaal. Er is veel beweging op het podium en frontman Tijn Bosters maakt op een leuke manier veelvuldig contact met de bezoekers. Tot een gewenste pit komt het nog niet, maar meerdere bezoekers staan goedkeurend mee te knikken op de prima uitgevoerde songs die met veel energie worden gebracht. Nephylim krijgt terecht veel bijval.

Het is wel even wennen aan de overgang naar Aephanemer. Het geluid staat aan het begin iets zachter en de Franse groep is wat schuchter, zeker in vergelijking met de wat stoerdere heren van Nephylim. Gitarist Martin Hamiche, drummer Mickaël Bonnevialle, gitariste/vocaliste Marion Bascoul en bassiste Lucie Woaye Hune moeten tot de liefste mensen uit de scene behoren. Ze staan wat verlegen op te treden en lijken overdonderd door de hoge opkomst. “We didn’t expect so much people”, zegt Bascoul dan ook op een gegeven moment, voordat ze zich dankbaar toont dat haar band hier vandaag mag spelen.

Hoewel de presentatie wat aan de voorzichtige kant is, krijgt het kwartet al snel de goedkeuring van de toeschouwers. De constant blije gezichten van de bandleden zorgen samen met de folky melodeath voor een positieve sfeer. Waar de Nephylim-frontman het publiek dichterbij het podium probeerde te krijgen (“Ik wil jullie mooie gezichten van dichtbij zien”), hoeven de Fransen geen moeite te doen. Le Radeau De La Méduse zorgt voor een vrolijke stemming en Dissonance Within voor een pit.

Op de vraag wie het meest recente album in bezit heeft, gaan meerdere handen omhoog en hier en daar worden bepaalde teksten meegezongen. Opvallend is dat veruit de meeste nummers niet op dat meest recente album staan, maar op Prokopton (2019). Snowblind is een vroeg hoogtepunt, net als het rockende Path Of The Wolf. De overige nummers worden degelijk uitgevoerd, maar komen wat minder opvallend voorbij. De show van een uur eindigt met de prima epic If I Should Die en het memorabele Bloodline. Er is hoop op meer, maar de geslaagde concertavond is helaas toch echt voorbij. Hoewel diverse verbeterpunten te noemen zijn op het gebied van presentatie, compositie en technische uitvoering, staat Aephanemer garant voor een vermakelijke avond folky melodeath.

Setlist Aephanemer:
1. Prokopton
2. The Sovereign
3. Unstoppable
4. Snowblind
5. Le Radeau De La Méduse
6. Dissonance Within
7. Path Of The Wolf
8. Back Again
9. Memento Mori
10. If I Should Die
11. Bloodline

Setlist Nephylim:
1. Withered
2. Eye Of The Storm
3. Forsaken
4. The Bitter Inheritance
5. Fractured Existence
6. Outro