Het Duitse Eïs (voorheen bekend onder de naam Geist) is altijd een hoogstaande band geweest binnen de toch al weelderig bloeiende blackmetalscene van onze oosterburen. Niet voor niets resideert het gezelschap bij het uitstekende undergroundlabel Lupus Lounge, waar ook eersteklas namen als Negură Bunget, A Forest Of Stars, Farsot en Helrunar onderdak hebben gevonden. In 2012 katapulteerde de band zich naar de absolute top met het meesterlijke Wetterkreuz, een ijzige blackmetalparel waar werkelijk alles aan klopte. De plaat eindigde in mijn top drie van dat jaar. Drie jaar later keren de Duitsers terug met Bannstein, een album dat net als zijn voorganger uit een klein aantal relatief lange nummers bestaat.

Ook in muzikaal opzicht ligt Bannstein in het verlengde van zijn voorganger. Dat wil dus zeggen: ijzige, epische black metal met volop aandacht voor krachtige, meeslepende riffs en veel gevoel voor sfeer. Op Wetterkreuz vielen alle puzzelstukjes op hun plek, niet in de laatste plaats dankzij de ronduit briljante productie. Bannstein blijkt dat niveau niet helemaal te kunnen evenaren, maar is desondanks een erg goede schijf geworden, die met kop en schouders boven veel genregenoten uitsteekt. Qua sound vertoont Eïs absoluut raakvlakken met zijn labelgenoten. Met name de vergelijking met Farsot en Helrunar dringt zich voortdurend bij mij op.

Tijdens de tragere momenten doet Eïs dan weer denken aan het statige werk van Secrets Of The Moon. Luister maar eens naar de slepende riffs in opener Ein Letztes Menetekel. Daarnaast is de geest van Lunar Aurora nooit ver weg, met name op de momenten dat Eïs zich beroept op subtiele keyboardeffecten. Het prachtige, afwisselend woest kolkende en beklemmende Über Den Bannstein is het beste voorbeeld daarvan. Een episch en groots, majestueus klinkend nummer. Het ruim acht minuten durende Fern Von Jarichs Gärten valt eveneens in die categorie te plaatsen, maar ook de overige nummers zijn van hetzelfde niveau.

De black metal van Eïs klinkt bijzonder professioneel en groots, zonder dat daarvoor enorm veel orkestratie nodig is. De klasse van de band zit in de statige ritmes en machtige riffs, die de muziek van een allure voorzien die niet gebruikelijk is in dit genre. Daardoor blijft Eïs zelfs de repetitieve en enigszins minimalistische afsluiter Im Schoß Der Welken Blätter zonder moeite overeind. Hoewel het niveau van het geniale Wetterkreuz niet helemaal wordt geëvenaard (met name omdat de productie iets minder ijzig is), veegt Bannstein de vloer aan met een groot deel van de concurrentie en hoort de plaat zelfs in de overvolle Duitse scene tot een van de betere releases van afgelopen jaar.

Tracklist:
1. Ein Letztes Menetekel
2. Im Noktuarium
3. Über Den Bannstein
4. Fern Von Jarichs Gärten
5. Im Schoß Der Welken Blätter