Toen Barren Earth vorig jaar Jón Aldará (Hamferð) aankondigde als opvolger van de in goed overleg vertrokken Mikko Kotamäki (Swallow The Sun), sprong ik een spreekwoordelijk gat in de lucht. Jón maakte namelijk al veel indruk op me bij Hamferð, een doomband uit de Faeröer Eilanden. Met zijn gevarieerde stem brengt hij veel emotie en nuances aan in de muziek. Echter, in het verleden behaalde resultaten zijn natuurlijk geen garantie voor de toekomst, dus kwamen er vragen bij mij op. Past zijn stem bij die van de Finse formatie en kan hij mee met het niveau van de Finnen, die met de vorige twee albums een zeer sterke indruk maakten?

Een volmondig ja op beide vragen is daarop het antwoord. Zijn stem past goed bij de muziek en is een welkome verrijking. Wel is het even wennen. Hij heeft namelijk een theatrale manier van zingen, die niet bij alle fans van het oudere werk in goede aarde zal vallen. Het aantal verschillende technieken dat de eilandenbewoner beheerst, is echter indrukwekkend. Van screams tot opera-achtige heldere zang, van diepe grunts tot rockvocalen. Zijn grunts zijn redelijk vergelijkbaar met zijn voorganger, maar de cleane vocalen zijn veelzijdiger. Het concept waarover hij vertelt, is het verhaal van twee hoofdpersonen. De ene is een jager die aangevallen wordt door roofdieren en daardoor verminkt raakt. De andere is een klein meisje die voor haar misbruikende ouders wegrent. Ze ontmoeten elkaar in een uitgestrekt veld waarin grote, in verval geraakte torens staan (zie hoes). Het concept is gebaseerd op sterfelijkheid en ermee verweven thema’s.

Net zo gevarieerd als de zang, is de avontuurlijke muziek, die wel wennen is. Nog altijd is er sprake van een combinatie van doom (Candlemass, My Dying Bride), progressieve death metal (Amorphis) en rock uit de jaren zeventig (Yes, Deep Purple), toch zijn de tracks langer en wint de progrock uit de jaren zeventig terrein. Al op de vorige full-length The Devil’s Resolve waren er wat experimenten te horen, maar deze keer is er voor gekozen om de grenzen nog verder te slechten en met een relatief complex en uitdagend geheel te komen.

Het kost dan ook heel wat luisterbeurten voordat je alle geheimen hebt ontdekt. Een rijke variatie aan stijlen staat de luisteraar te wachten in lange tracks. Ondanks de ruime variatie weten de ervaren muzikanten er een indrukwekkend album van te maken. Howl en Frozen Processions zijn de wat snellere tracks, maar verder ligt het tempo wel een stuk lager. Set Alight en het titelnummer zijn de sterkste tracks, ook al duurt de middensectie van laatstgenoemde wat lang.

On Lonely Towers is een avontuurlijk album dat de nodige luisterbeurten vergt om goed door te dringen en te blijven hangen. Een groeiplaat met rijke dynamiek en epische songs die een heel ander gezicht van Barren Earth laten zien dan die we gewend zijn. Jón Aldará laat horen een uitstekende aanwinst te zijn. Deze derde full-length is zonder meer een aanrader voor fans van progressieve doom- en death metal.

Tracklist:
1. From The Depths Of Spring
2. Howl
3. Frozen Processions
4. A Shapeless Derelict
5. Set Alight
6. On Lonely Towers
7. Chaos The Songs Within
8. Sirens Of Oblivion (bonustrack)
9. The Vault (bonustrack)