Waarschijnlijk kennen de meeste lezers Tim Bowness van no-man (waarin hij een duo vormt met Steven Wilson). Na een aantal platen met deze band en gastbijdragen aan andere projecten, verschijnt in 2004 My Hotel Year, zijn debuut als solo-artiest.

Tien jaar later komt de Engelsman met een nieuw solo-album met de titel Abandoned Dancehall Dreams, dat oorspronkelijk bedoeld was als een nieuwe full length van no-man. Hierop werkt hij samen met onder anderen Steven Wilson (die het geheel ook gemixed heeft terwijl Tim de producer is), drummer Pat Mastelotto (King Crimson), bassist Colin Edwin (Porcupine Tree) en Anna Phoebe (Trans-Siberian Orchestra). Bowness speelt progressieve muziek met als invloeden onder andere Kate Bush, Genesis, Talk Talk, Pink Floyd, David Bowie en Nick Drake.

Behalve tijdens de opener The Warm-up Man Forever, met krachtig bas- en drumwerk en invloeden van Peter Gabriel, ligt het tempo op het album laag en krijgen we nostalgische, rustige songs te horen, die ieder een verhaal van verschillende mensen vertellen. Abandoned Dancehall Dreams biedt daarbij een geslaagde diversiteit aan stijlen. Zo doet Waterfoot sterk denken aan Nick Drake, is Songs Of Distant Summers een ambient nummer dat doet verlangen naar vervlogen tijden en is afsluiter Beaten By Love drumgeoriënteerd en experimenteel.

Het album blijft van begin tot eind boeien door de mooie balans tussen sfeervolle muziek (mede dankzij de fraaie orkestrale arrangementen van Andrew Keeling) en de rustige, zoete stem van Tim. De opener en afsluiter zijn wat hardere songs, hetgeen wel even wennen is omdat de rest zo rustig is. Piano en keyboards zijn in de meeste tracks dominanter aanwezig dan de gitaarpartijen. In eerste instantie klinkt de muziek straight forward en toch zit er veel diepgang in. In elke compositie schuilt namelijk veel fraaie subtiliteit in de vorm van samples, achtergrondzang of orkestrale elementen. Hoogtepunten zijn de twee epische, meer dan acht minuten durende tracks Smiler at 50 (dat rustig begint, een memorabele zanglijn heeft en afsluit met een fraaie, orkestrale passage) en I Fought Against The South (met invloeden van Portishead en Nick Cave).

Abandoned Dancehall Dreams is drie kwartier lang een genot voor het oor. Een trip naar danszalen waar mensen in het verleden samenkwamen om te ontspannen, te ontsnappen uit de dagelijkse drukte. Een plek waar romantiek hoogtij vierde en livemuziek werd gespeeld. Op 11 september komt Tim Bowness naar Cultuurpodium Boerderij in Zoetermeer. Tijdens deze avond brengt hij samen met de Britse band Henry Fool muziek van No-Man en Henry Fool live ten gehore. Ook zullen er nummers van Abandoned Dancehall Dreams worden gespeeld.

Tracklist:
1. The Warm-Up Man Forever
2. Smiler At 50
3. Songs Of Distant Summers
4. Waterfoot
5. Dancing For You
6. Smiler At 52
7. I Fought Against The South
8. Beaten By Love