Waar Amanethes wat zwaarder was, is deze tiende zilverling voornamelijk wat toegankelijker en leunt het wat meer tegen rock aan. Als The Sisters Of Mercy en Pink Floyd een liefdesbaby zouden hebben, dan zou het deze schijf zijn. De nummers rocken stevig door, zoals uit opener en titelsong The Scarred People blijkt. 384-Kteis gaat zelfs nog verder en laat ons een duistere kant van de band horen. The Messinian Letter daarentegen is het rustige buitenbeentje op de plaat met flink wat invloeden van Pink Floyd. Lekker dansbaar en onmogelijk om bij stil te zitten, is Thunder & Lightning. Het vermelden waard is ook Winter Dawn, dat een gedicht van D.H. Lawrence is en door Tiamat bewerkt is tot een groovende track met zelfs wat prog-invloeden.
Ondanks de afwisseling tussen de nummers blijft The Scarred People tegelijkertijd een coherent geheel. Dat is onder andere te danken aan de diepe, zwoele stem van Johan Edlund, de lekkere gitaarpartijen en de strakke drums. Het eindresultaat is een verzorgde en fijn klinkende plaat, die liefhebbers van eerdergenoemde artiesten zeker zal aanspreken. Fans van Tiamat zullen het vooral een kans moeten geven, want zoals gezegd is de stijl van de band de afgelopen jaren drastisch veranderd. The Scarred People zal niet de titel van beste Tiamatplaat ooit krijgen - daarvoor is het allemaal net niet spannend genoeg - maar Johan en consorten leveren met dit plaatje wel weer een kwalitatief net schijfje af.
Tracklist:
1. The Scarred People
2. Winter Dawn
3. 384-Kteis
4. Radiant Star
5. The Sun Also Rises
7. Before Another Wilbury Dies
8. Love Terrorists
9. The Messinian Letter
10. Thunder & Lightning
11. Tiznit
12. The Red Of The Morning Sun
