Het oude werk heeft zeker baat gehad bij het nieuwe likje verf. De songs van platen als Finished With The Dogs en Queen Of Siam klinken fris en vet. De rauwe energie van de originele albums mag dan weggepoetst zijn met een moderne productie, niemand kan ontkennen dat het spel er een stuk strakker op is geworden. Het zijn simpele songs vol voorspelbare wendingen, maar ondanks de gedateerde structuren luisteren de nummers vandaag nog prima weg. In muzikaal opzicht zijn de songs van The New Machine Of Liechtenstein wel wat interessanter. In potentie was dat een goede plaat, maar wel een schijf waarop de muzikanten zich behoorlijk vergallopeerden. De overgang naar technischer materiaal bleek te hoog gegrepen. Nu is dat probleem niet langer aan de orde, want de nieuwe muzikanten zetten het materiaal feilloos neer. Songs als SSP en de livekraker DefCon II klinken stukken strakker en minder gekunsteld.
Toch kleeft er aan dit grote feest wel één grote 'maar'. In de jaren tachtig wist frontvrouw Classen haar gebrek aan zangtechniek nog aardig te compenseren met een flinke dosis enthousiasme, maar vandaag gaat die vlieger helaas niet op. Evenals op de nieuwere albums brult ze beide cd's op dezelfde saaie toonhoogte in. Dus hoe goed de oude songs ook worden neergezet, iedere keer is daar weer het monotone geschreeuw van Sabina. Eerlijk is eerlijk, de zangeres verdient alle respect voor haar doorzettingsvermogen, maar tegenwoordig vormt ze een smet op het geluid van Holy Moses. Misschien dat het de fans niets kan schelen, maar de rauwe power uit de beginjaren is al lang van haar stembanden gesleten.
Deze dubbelaar is er dus toch eentje die dubbele gevoelens meebrengt. Aan de ene kant is er het strakke spel en de vette productie en aan de andere kant valt het zangwerk opnieuw tegen. De stem van Classen is altijd een smaakkwestie geweest, maar zonder de aanstekelijke energie van weleer is er helemaal niets meer mee te beleven. 30th Anniversary: In The Power Of The Now kan helaas niet volledig overtuigen en dat heeft puur te maken met het dominante gebrul, zowel op de oude songs als de twee nieuwe werkjes. Ik feliciteer Holy Moses hierbij van harte met het dertigjarig bestaan, maar tegelijkertijd vraag ik me na beluistering (nogmaals) af hoe en óf het verder moet. Jammer, maar het is niet anders..
Tracklist:
Disc 1
1. Clash My Soul
2. Jungle Of Lies
3. Finished With The Dogs
4. Symbol Of Spirit
5. World Chaos
6. SSP (Secret Service Project)
7. Borderland
8. Lost In The Maze
9. Walpurgisnight
10. Welcome To The Real World
11. Near Dark
Disc 2
1. Reborn Dogs
2. DefCon II
3. I Feel Sick
4. Nothing For My Mum
5. Disorder Of The Order
6. Corroded Dreams
7. Entering The Now
8. Creation Of Violation
9. Panic
10. Decapitated Mind
11. Master Of Disaster
