Nadat de bandleden van Fates Warning onlangs een uitstapje maakten met John Arch achter de microfoon, is het nu weer de beurt aan Ray Ander om zijn kunnen te etaleren. Niet binnen Fates Warning, maar bij Redemption, de progressieve (power) metalgroep waar hij inmiddels alweer vier albums heeft ingezongen (op het titelloze debuut vervulde hij slechts een gastrol). Hoewel zijn zang opnieuw dominant aanwezig is, gaan de echte credits toch naar gitarist Nick van Dyk. Sinds de eerste schijf is deze volhouder verantwoordelijk voor het meeste songmateriaal, naast dat hij met zijn vloeiende en ijzersterke gitaarspel ook een flinke stempel op de muziek drukt.

Het verhaal is inmiddels bekend, Van Dyk is godzijdank aan de beterende hand, nadat enige jaren terug een agressieve vorm van bloedkanker bij hem werd geconstateerd. Ondanks de behandelingen bleven de albums van Redemption gewoon verschijnen. This Mortal Coil lijkt zowel tekstueel als muzikaal de bekroning van de strijd die de gitarist momenteel afsluit. Het is een donkere plaat waarop dood en leven thematische rollen spelen. Qua geluid is de muziek een stuk agressiever en directer dan het magistrale Snowfall On Judgment Day. De bijtende gitaarriffs van Van Dyk en Bernie Versailles (onder andere Agent Steel) hakken er flink op los en ook Alder bedient zich menigmaal van een agressieve tong.

Redemption kiest dus bewust voor een stevigere koers, maar dat heeft eigenlijk geen invloed gehad op het vooruitstrevende karakter van de composities. Hoewel complexiteit geen doel op zich is, kennen de songs toch weer voldoende interessante wendingen en technische hoogstandjes om een lange tijd te blijven boeien. Compacte nummers worden sterk afgewisseld met langere (en progressieve) werkstukken, waarbij vooral het daverende Dreams From The Pit zeer positief opvalt. Het is een grillige compositie vol hoogstaand gitaarwerk, subtiele toetsen, prikkelende ritmiek en zeer goede zanglijnen. Hoewel de kippenvelfactor van Snowfall On Judgment Day op This Mortal Coil niet helemaal gehaald wordt, is deze nieuwe schijf vooral een plaat die de ruimte moet krijgen om te groeien. Dit is mede te danken aan de ruwe productie die details weliswaar prima in hun waarde laat, maar de epische sfeer soms wat naar achteren drukt.

Liefhebbers van goed geschreven en geweldig uitgevoerde progmetal kunnen opnieuw zonder twijfel toeslaan. Waar Dream Theater op de laatste plaat wat mij betreft niet helemaal aan de hoge verwachtingen voldeed, daar laat Redemption horen dat je met sterke songwriting, pakkende zanglijnen en flitsende (doch functionele) instrumentale actie een heel stuk vooruitstrevender uit de hoek kan komen. Geen nodeloos gepiel of ellenlang neoklasssiek geneuzel, maar een berg sterke songs die per luisterbeurt meer gaan leven. Nu maar hopen dat Van Dyk de stijgende lijn in zijn eigen leven vast weet te houden, zowel voor hem persoonlijk als de toekomst van Redemption, want ondanks de geweldige kwaliteit is deze groep volgens mij tot nog mooiere dingen in staat.

Tracklist:
1. Path Of The Whirlwind
2. Blink Of An Eye
3. No Tickets To The Funeral
4. Dreams From The Pit
5. Noonday Devil
6. Let It Rain
7. Focus
8. Perfect
9. Begin Again
10. Stronger Than Death
11. Departure Of The Pale Horse