Kauan, Fins voor 'voor een lange tijd', doet zijn naam eer aan. Op de tweede release Tietäjän Laulu waren de nummers al langer dan op het eerste album Lumikuuro en dat wordt op de nieuwe plaat Aava Tuulen Maa nog even dunnetjes over gedaan. Waar het eerste nummer nog net geen vijf minuten duurt, klokken de andere vier stuk voor stuk boven de tien minuten. Dat belooft dus een uitgebreide en aandachtige luistersessie te worden.

En voor de diehard herrieluisteraars zal dit een nogal zware bevalling worden, want waar Kauan voorheen nog wel wat doom metal aandurfde, hebben deze Russen op de nieuwe schijf het post-rock genre volledig omarmt. Het is daardoor een nogal dromerig album geworden. Voel toch die lentezon door de wolken heen breken die de ochtenddauw zachtjes tot zich roept. Hoor dat zomerse briesje vertwijfeld de kop opsteken.

De albumtitel is hier dan ook helemaal op zijn plaats. Aava Tuulen Maa betekent vrij vertaald namelijk "het uitgestrekte land van de wind". En met recht is dit een ode aan de wind. Verwacht echter nergens windhozen of orkanen. Weliswaar wordt het tempo hier en daar wat aangewakkerd met een gedempte, ja haast geërodeerde elektrische gitaar, maar verder word je weggevoerd op een wolk van synthesizer en keyboard. Deze worden hier en daar ondersteund door een scala aan instrumenten als de (semi-)akoestische gitaar en cello. Ook de trommelvliesstrelende folkzang is sferisch en rustgevend. Soms in solo- dan weer in samenzang. Opvallend feit is dat dit allemaal in het Fins is.

Voeg daar bij dat dit tweetal slechts 150 kilometer van de grens met Kazachstan woont en er verder ook geen enkele link naar het Fins te vinden is. Naar het schijnt is het duidelijk te horen dat het Fins ook zijn moedertaal niet is. Blijkbaar is zanger Anton Belov gewoon erg gecharmeerd van de Finse taal.

Maar de rust mensen, de rust die dit album oproept, de kalmte... Dit album leent zich eigenlijk helemaal niet voor een uitgebreide analyse. Dit is puur genieten. Dit is ontspannen achterover gaan liggen en je laten meevoeren als een herfstblaadje in de wind. Je laten bedekken door een warme donsdeken van kalmerende klanken. Half in slaap gesust wil ik deze plaat dus echt aanraden aan iedereen die breder is georienteerd dan alleen the next Slayer, Immortal of Iron Maiden. Koop deze plaat en laat je door de Kauanwind meevoeren.

Tracklist:
1. Ommeltu Polku
2. Valveuni
3. Föhn
4. Sokea Sisar
5. Neulana Hetkessä