Het is Ziegler weer gelukt. Hij heeft me weer keihard te grazen weten te nemen met dit werkstuk. Dit werkstuk durft hij zelfs te betitelen als een 'best of compilatie'. Het beste van het slechtste zullen we maar zeggen, want godsklere, wat weet Vinterriket ons weer te stangen. Bijna een uur lang horen we saaie monotone keyboardgeluiden, een drumcomputer uit de tijd van het computerspel 'Pong' (mijn verwijzing naar dat spel wijst ook gelijk op het bewuste drumgeluid) en hopeloze ruis. Volgens het cdboekje wordt er ook gitaar gespeeld op het album, dus dat zal de desbetreffende ruis wel zijn.
Deze plaat is een kwelling, een ziekte, vastgelegd op cd. En dan doel ik helaas niet op ziekelijke black metal klanken, maar op een ziekte waarbij je langzaam wegkwijnt, om uiteindelijk te stikken in je eigen speeksel en uitgevallen tanden. Christoph Ziegler kan weer een weekje lachen en vooruit gaan, voordat hij weer zijn slaapkamer of studiocaravan induikt om met zijn Casio keyboard een nieuwe pot ellende op te nemen. We zijn met z'n allen hard tegen zinloos geweld, maar wanneer komt er dan eindelijk iemand op tegen zinloze muziek? Als dit zo doorgaat, dan vallen namelijk ook hier doden.
Tracklist
1. Winterschatten
2. Verloren in den Tiefen des Waldes
3. Aura II
4. Der Schrei der Leere
5. Schneesturm / Einbruch der weißen Dunkelheit
6. Aura I
7. Monumentale Schwärze
8. Züngelnde Winterflammen
.jpg){kind=small}
