Titelnummer Black Light District is een monster van een song, maar liefst 16 minuten lang. Het begint erg rustig met piano en wat percussie. Langzaam aan komen er meer lagen muziek bij, en pas na een minuut of vier begint de (enigzins vervormde) zang. Zowel qua text als muziek is het nummer verre van vrolijk. De band is erin geslaagd een erg duistere, droevige sfeer neer te zetten. Pas na een minuut of zes komt het tempo er echt in, met een redelijk lang instrumentaal stuk. Jammergenoeg is er gekozen om ook hier, net als in het eerste rustige deel, de distortion erin te houden. In sommige stukken past het, in sommige niet. Pas bij het rustige stuk aan het eind komt de zang weer terug.
Bij het beluisteren van het titelnummer kreeg ik soms het gevoel dat ik naar Godspeed You Black Emperor aan het luisteren was, in plaats van naar The Gathering. Dit door de lange compositie, de opbouw, en de sfeer. Bij het tweede nummer Debris is het wel duidelijk dat de band weer aan experimenteren gegaan is. De gitaar komt wel meer naar voren als op het eerste nummer. Het tempo ligt gemiddeld wat hoger, de bas is zeer nadrukkelijk aanwezig, en er wordt met redelijk wat effecten gesmeten. De afsluiter van deze ep is Broken Glass, en dat is blijkbaar de piano versie. Ik weet niet of er al een andere versie van was, maar zoals hierbij de naam aangeeft is het de piano die de ondersteuning geeft aan Anneke's stem. Een erg rustig nummer, waarvan het misschien wel interessant is om ook een non-piano versie te horen.
Black Light District is een leuke opwarmer voor het volgende album van The Gathering, maar mist een samenhang in de nummers, die hopelijk op het volledige album wel aanwezig is.
Tracklist:
1. Black Light District
2. Debris
3. Broken Glass (piano version)
