De dagen waarop het leven een straaljager lijkt te worden, zijn onomkeerbaar. Internet vliegt u binnen 0,7 seconde naar de andere kant van de wereld en de mobiele telefonie heeft de top van Mount Everest zonder blauwe tenen en rode neuzen beklommen. Steeds meer winkels zijn 24 uur per dag betreedbaar en de frietkramen op treinstations verkopen tijdens spitsuren steenvast halfdoorbakken aardappelstengels, simpelweg omdat er niet genoeg tijd is om ze fatsoenlijk te laten garen.

De muziek lijkt deze draaikolk ook aan te vullen door speelprestaties te versnellen, de grenzen steeds verder op te rekken en de tolerantie van de luisteraar steeds vaker op de proef te stellen. Het Italiaanse Infernal Poetry is zo`n band die zich anno 2007 helemaal in de flitsblitzmantel hult en de muzikaal-technishe lat met de mcd Nervous System Checking ongekend hoog stationeert. Deze schizo deathmetalband presenteert u vier nieuwe nummers die uw haren binnen no-time tot vier flinke dreads kneden, mocht u het plots wagen om op deze muziek te gaan schedelwapperen.

Als ik naar Nervous System Checking luister, flitsen er hordes aan bandnamen door mijn hoofd. Isle Of Man, Death, Arsis, Psyopus, Pitbulls In The Nursery... een greep uit een zeer diepe grabbelton, maar u begrijpt ongetwijfeld al waar ik op doel. De altijd al wispelturige Infernal Poetry flipt nu echt finaal de pan uit en zet muziek neer waar je wel ontzag voor moet hebben, maar waar lang niet een ieder van kan genieten.
De muziek op Nervous System Checking is geen twee momenten hetzelfde. De nummers zijn niet zozeer constant heel snel, wel heel technisch en veranderen om de paar seconden van alles. Van sound, van tempo, van ritme, van riff, van keelgeluid, de presentatie is niet zuinig. De band voert alle skills flink op en tilt de nummers naar een behoorlijk pittig speelniveau, terwijl men ook oog voor pakkende combinaties heeft, die u, ondanks de chaos, toch bijblijven. Hier mag geen misverstand over bestaan.

Een liefhebber van klassieke deathmetal kan dit maar beter links laten liggen. Dit is muziek voor de meer experimentele metalhead die een muzikaal gekkenhuis niet schuwt en bereid is naar de rode draad te spitten, beseffend dat er wellicht überhaupt geen rode draad kan zijn. Die deze nerveuze klanken in alle rust tot zich kan nemen zonder dat de lymfeknopen een pirouette aangaan met de naburige bloedvaten.

Tracklist:
1. Forbidden Apples
2. They Dance In Circles
3. The Next Is Mine
4. Pathological Acts At 37 Degrees