Want door mijn oren jaagt de muziek van Arsis ondertussen mijn hersenknopen ongeremd tot gruwelijke vaart en een dikke fuck aan alles en iedereen. Zeer gevaarlijk in 't verkeer, kan ik u melden, want behalve dat ik al brokstukken heb gemaakt ben ik ook zelf menig maal bijna een brokstuk geworden. En is het niet omdat je de afslaande scooter op een haar na mist dan is het wel omdat de hard op de rem trappende automobilist mij zijn lunchpakket (inclusief appels en een glazen flesje chocomel) naar het hoofd tracht te smijten. Maar gelukkig heb ik tot dusver alle consequenties van mijn asociale fietsgedrag overleefd en kan ik u melden dat Arsis de vlam de pan (en uw kont, als u niet uitkijkt) uit rost.
Arsis zag het levenslicht in 2000 en heeft anno 2004 hun eerste album "Celebration Of Guilt" met een duivelse snelheid op de mensheid gelanceerd (overigens kwam het album pas de afgelopen zomer in Europa in de schappen). De band speelt naar eigen zeggen een eigenzinnige vorm van death metal (met bands als Death en Morbid Angel als grote voortouwtrekkers), aangevuld door muzikale aspecten van allerlei andere metalen muziekstromingen. Geen combinatie is te gek, alles is bruikbaar. Hebt u nog een restje metal over? Geef het Arsis want daar weten ze raad met couponnetjes. En uiteindelijk wordt het Arsisrek met het mooiste waar gevuld.
"Arsis" betekent eigenlijk "stilte" . En stil is hooguit de verdwaasde luisteraar die geconfronteerd wordt met Arsis en haar perikelen, want de band zelf is verreweg van zwijgzaam. Vanaf noot 1 van hun debuutcd "Celebration Of Guilt" is het namelijk jagen geblazen. Deze band heeft geen rust in de kont en een snelheidsmania in de kopf. Alles moet snel, sneller, snelst. De opzwepende noten van deze dynamische formatie dringen elk lichaamsbotje moeiteloos binnen en kietelen deze met de fijnste veertjes waardoor het werkelijk onmogelijk wordt om halt te houden. Want Arsis grijpt je, geeft je een geweldige rotschop onder je lieftallige kadetjes en het is gaan met de banaan.
Muzikaal is Arsis eigenlijk met geen band vergelijkbaar. Arsis is Arsis, en dat moet je gewoon gehoord hebben. Een omschrijving is dan ook erg lastig te geven. Het is death metal met de melodie, speeltechniek en vocalenbenadering die het dichtst bij Death in de buurt komt, de terugkerende, pakkende stuiterriffs die je bij de betere thrash hoort en qua snelheid haalt deze band iedere brute koekbliktrommelaar met gemak in, en snoept ondertussen het koekblik ook nog eens leeg.
Op een geheel eigen en originele manier schotelt Arsis u met "Celebration Of Guilt" een brok muziek voor waar uw oren van gaan klapperen en uw hersenen gaan het alfabet achterstevoren inprogrammeren. Ook technisch gezien is de band interessant. Death herkent een bekwame luisteraar er in terug, alsthans, de felheid, de contraversies en de behoefte om melodieus doch stevig en overtuigend te klinken. Want overtuigen doet Arsis met gemak. Een aangebrande donder die pijlsnel door het bestaan schiet en ondertussen muzikaal geen steek laat vallen.
Dus iedereen die voor de verandering weer eens wat anders op death metal-gebied wil dan de oldschool groove van Grave, de overheersbas van Suffocation of de onverstaanbare rioolput van Liturgy doet er goed aan zich een Arsis-injectie toe te dienen.
Tracklist:
1. The Face Of My Innocence
2. Maddening Disdain
3. Seven Whispers Fell Silent
4. Return
5. Worship Depraved
6. Carnal Ways To Recreate the Heart
7. Dust And Guilt
8. Elegant And Perverse
9. The Sadistic Motives Behind Bereavment Letters
10. Looking To Nothing
11. Wholly Night
