Corrosion of Conformity was mij vooral bekend van het album Deliverance. Hun nieuwe werk In The Arms Of God klinkt een stuk rustiger en ingetogener dan Deliverance, maar toch hangt er dezelfde sfeer. De band maakt een volwassen indruk en biedt de luisteraar een album wat niet meteen te doorgronden valt en waar men bij meerdere luisterbeurten steeds meer nuances in kan ontdekken.
Het album trapt af met het nummer Stone Breakers, wat na een ietwat psychedelische intro meteen stevig losgaat. De riffs en dubbele gitaarloopjes die deels uit de jaren 70 lijken te komen klinken herkenbaar en toch op een of andere manier toch weer van deze tijd. Gedurende het hele album heb je het gevoel dat je naar iets ouds en toch nieuws aan het luisteren bent, Black Sabbath en consorten lijken in ieder geval hun sporen achter gelaten te hebben. De doomige klanken die C.O.C. te bieden heeft zijn voorzien van de nodige portie stoner rock. Het lijkt alsof over alle nummers het zand van de woestijn hangt. De cd bestaat uit stevig rockende nummers waar genoeg ruimte is gelaten voor gevoelige solo’s en emotie. De herkenbare stem van Pepper Keenan maakt het geheel helemaal af.
Het album maakt een erg emotionele indruk en lijkt niet geheel van deze tijd te zijn (ook op productioneel vlak doet het vrij retro aan). Maar dit album is voor iedereen die houdt van doomige muziek met de nodige stoner erin ideaal. Ik moet dit album nuchter bekijken, maar voor de blowers onder ons is dit album bijna de perfecte muziek voor een stevige toeter.
Tracklist:
1. Stonebreaker
2. Paranoid Opioid
3. It's That Way
4. Diry Hands Empty Pockets / Already Gone
5. Rise River Rise
6. Never Turns To More
7. Infinite War
8. So Much Left Behind
9. Backslider
10. World On Fire
11. Crown Of Thorns
12. In The Arms Of God
.jpg){kind=small}
