Descent is de opvolger van het goed ontvangen Nija (2020) van de Zweedse band Orbit Culture. Op deze vierde langspeler laten de heren een goed doordachte combinatie horen van groovende Gothenburg melodeath, een tintje metalcore, industriële invloeden, thrashy riffs en gevarieerde vocalen.

Orbit Culture is gevormd in 2013 in het Zweedse Eksjö en bestaat uit zanger/gitarist Niklas Karlsson, bassist Fredrik Lennartsson, leadgitarist Richard Hansson en drummer Christopher Wallerstedt. De band heeft sinds hun oprichting al veel ep’s en singles uitgebracht. Voorafgaand aan Descent waren er drie andere langspelers, In Media Res (2014), Rasen (2016) en Nija (2020). De sound van Orbit Culture is erg consistent gebleven en is duidelijk herkenbaar op Descent.

Brute melodeath met woeste screams en grunts, door Metallica geïnspireerde semi-cleane vocalen, ijzersterk slagwerk en razende riffs vormen de basis. De hoeveelheid en insteek van deze elementen verschilt per nummer, waardoor er veel te ontdekken valt op deze plaat. De intro Descending en outro Descent zijn sfeervolle, duistere tracks die wat rust bieden voor het geweld dat tijdens de rest van de plaat losbarst. Black Mountain combineert een melodieuze, epische sound met de subtiele ondersteuning van koorzang op de achtergrond, brute breakdowns en thrashy riffs. Sorrower bevat ook thrash-invloeden, maar met een sterke melodeathsound. Zanger Niklas Karlsson gaat vloeiend over van rauwe cleane zang naar imponerende grunts. De track weet de aandacht precies op de juiste momenten te pakken en houdt deze ook vast, desondanks het feit dat het de langste track op de plaat is. Duistere synths en strijkers maken het helemaal af. Het industriële Alienated weet vooral te overtuigen door het gitaarspel van Richard Hansson en het strakke slagwerk van drummer Christopher Wallerstedt. De zang is ook erg sterk in Undercity. Het is een relatief eenvoudig nummer, maar alles klopt en klinkt gewoon lekker.

Niet iedere track weet de aandacht goed vast te houden, zoals From The Inside en Vultures Of North. Het zijn zeker geen slechte nummers, maar net wat minder interessant dan de rest. Helaas is er een groter probleem dat ten koste gaat van het luisterplezier. De instrumentbeheersing en zang zitten goed, maar de wijze waarop de verschillende lagen gemixt zijn is slecht. De productie is niet helder en er ontstaat een krakende stapeling van geluid. Vooral Black Mountain met de zware breakdowns en het complexe Sorrower hebben hieronder te leiden. Met een betere productie zouden die nummers tot de hoogtepunten behoren.

Descent is een hele sterke plaat van een goede band. Er valt echt niets te klagen over de performance van deze heren. Het is echter lastig om volop te genieten van deze langspeler vanwege de ondermaatse productie. Vooral Black Mountain, Sorrower, Undercity en Alienated komen echt niet goed tot hun recht.

Tracklist:
1. Descending
2. Through Time
3. Black Mountain
4. Sorrower
5. From The Inside
6. Vultures Of North
7. Alienated
8. The Aisle Of Fire
9. Undercity
10. Descent