Enquête

Er komt een vervolg op de mockumentaire This Is Spinal Tap (1984). Wat is jouw favoriete scène of grap uit de originele film?

band rolt tussenraam omhoog om limousinechauffeur niet te horen
douanecontrole op het vliegveld
exploderende drummer(s)
grote cocon met Derek erin weigert tijdens concert te openen
Jeanine, David's vriendin, wordt de nieuwe bandmanager
Lick My Love Pump songtitel
miniatuursandwiches en andere backstageklachten
na vertrek Nigel gaat Spinal Tap free-form jazz spelen
Nigel verbiedt Marty om zelfs maar naar zijn gitaar te wijzen
optreden op militaire vliegbasis
poppenshow staat boven Spinal Tap op billboard
Shit Sandwich en andere albumrecensies
signeersessie in platenzaak
Spinal Tap maakt glorieuze comeback (in Japan)
Spinal Tap verdwaalt in gangenstelsel richting het podium
Stonehenge-monument maakt zijn livedebuut
uitvoering van Big Bottom
uitvoering van Gimme Some Money
uitvoering van Heavy Duty
uitvoering van Hell Hole
uitvoering van (Listen To The) Flower People
uitvoering van Tonight I'm Gonna Rock You Tonight
versterker die naar elf gaat
zwarte albumhoes van Smell The Glove
een andere scène of grap, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    20 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Hangman's Chair, An Evening With Knives en Lifelong
  • King 810, Afterlife, Yavid, Born A New en 3 Eyed Kids
  • Oranssi Pazuzu, Deafkids en Sturle Dagsland
  • 21 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Manticora
  • 22 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Electric Callboy, Blind Channel en One Morning Left
  • King Satan en Splinterbomb
  • Stake en Cloudsurfers
  • 23 mei:
  • Meshuggah
  • Wolfmother
  • 24 mei:
  • Midnight en Night Demon
  • Russian Circles
  • 25 mei:
  • Korn, Fever 333 en 3 Eyed Kids
  • The Night Flight Orchestra
  • 26 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Mayhem en Mortiis
    20 juni:
  • Five Finger Death Punch en Megadeth
  • Social Distortion
  • Spiritbox, InVisions en Tigress
Kalender
Vandaag jarig:
  • Allan Johnson (Exciter) - 63
  • Cristiano Migliore (Lacuna Coil) - 51
  • Daniel Sundbom (Persuader) - 44
  • Luca D'Angelo (Daedalus) - 45
  • Martin Lopez (Opeth) - 44
  • Mikael Stanne (Dark Tranquillity) - 48

Vandaag overleden:
  • Twan Fleuren (Legion Of The Damned) - 2011
Review

Wilderun - Epigone
Jaar van release: 2022
Label: Century Media Records

 -

Hier hebben progmetalliefhebbers reikhalzend naar uitgekeken. Het vorige album Veil Of Imagination uit 2019 is immers een theatraal meesterwerk. Dat schept altijd vertrouwen en verwachtingen voor het vervolg. Kunnen de Amerikanen wederom pieken? Of is het een degelijke plaat, of zelfs een teleurstelling?

Epigone is vooral anders. De nieuwe collectie songs is donkerder, aardser, persoonlijker en gereserveerder dan zijn voorganger met meer akoestische passages en cleane zang. Er ligt minder nadruk op de ritmegitaarpartijen (die bovendien relatief zacht in de mix staan) en er is minder theater. Het geheel is intiemer en gepolijster. Dat zal voor veel fans van het bombastische Veil Of Imagination even wennen zijn. Diezelfde groep zal het liefst Passenger opzetten, dat in de buurt komt van het songmateriaal van drie jaar geleden. In die derde track van de nieuwe plaat vliegen de muzikanten van hot naar her met onder meer de wall of sound van Devin Townsend en de riffs en ritmiek van Opeth. Tot die tijd is het songmateriaal gestroomlijnder. Het is minder spannend, maar wel onderhoudend. Zo zijn de klassieke en folkinstrumenten en de bijdragen van een koor uitstekend verwerkt in de composities. Ze brengen het geheel naar een hoger niveau, zoals blijkt uit met name het tweede deel van de bijna een kwartier durende Woolgatherer.

Deze vierde full-length laat zich het beste in drie gedeelten beluisteren. De Amerikanen nemen je namelijk drie maal mee op reis in een muzikale film. De eerste reis begint rustig met het akoestische Exhaler en de kolos Woolgatherer. De tweede reis bestaat uit de twee veelzijdige en complexe progmetaltracks Passenger (mooie climax, waarin progressieve metal en orkestraties uitstekend samengaan) en het melodieuze Identifier (met BTBAM- en progrockelementen). Halverwege het album is er een pauze met Ambition. Daarna volgt de derde reis met het vierdelige Distraction.

Dat vierluik behoort tot het beste wat Wilderun te bieden heeft. In tegenstelling tot het begin van het album ben je tijdens de eerste seconden van Distraction I direct bij de les. Wat direct opvalt is dat er in de eerste twee tracks van dit vierluik meer nadruk ligt op riffs en de ritmegitaarpartijen veel nadrukkelijker in de mix staan. Distraction I is gestroomlijnd, relaxed en brengt elementen van Enslaved en Opeth samen. Deel twee is de uitschieter met Opethiaanse riffs waarop de orkestraties en het koor prima aansluiten. Distraction III is aanvankelijk heel ingetogen met elektronica, cleane zang en aanzwellende orkestraties, maar ontwikkelt zich in het tweede deel tot een melodieus rockend epos met gitaarsolo's en een episch slot. Het afsluitende Distraction Nulla is experimenteel, dreigend en bestaat voor de helft uit een chaotisch deel met blastbeats.

Net als Veil Of Imagination vliegt zijn opvolger alle kanten op. Sterker nog: de plaat bevat een groter arsenaal aan invloeden en (folk)instrumenten. De Amerikanen laten horen die diversiteit beter dan voorheen te verpakken in samenhangende songs, waarin de verbeterde productie, cleane zang en de versmelting van metal- en niet-metalgerelateerde elementen (zeker de orkestraties) in positieve zin opvallen. Een uitzonderlijk meesterwerk zoals velen je doen willen geloven, is het echter niet. Je zit namelijk niet de hele tijd op het puntje van je stoel. Het is een heel goede plaat die minder snel pakt dan zijn twee voorgangers en daardoor meerdere luisterbeurten vergt om zijn kracht te openbaren. Ondanks de nadrukkelijke invloeden van Opeth heeft Wilderun toch een eigen identiteit weten te ontwikkelen die intrigeert. Anno 2022 gebeurt dat op een andere manier dan drie jaar geleden en juist dat is één van de interessante aspecten van prog.

Tracklist:
1. Exhaler
2. Woolgatherer
3. Passenger
4. Identifier
5. Ambition
6. Distraction I
7. Distraction II
8. Distraction III
9. Distraction Nulla

Score: 85 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 18 januari 2022

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.