In de schaduw van grote namen als Delain, Within Temptation en Epica zijn er in Nederland aardig wat symfonische metalbands actief, waaronder Manora. De groep uit Leiden bestaat uit zangeres Mirte van der Ham, gitarist Ivo Visser, toetsenist Arthur Stok, bassist Tomasz Kisielewicz en drummer Tijn Scholtze. Na de ep Dreamshapes in 2017 is het anno 2021 tijd voor de eerste full-length Brave The Storm. Daarop staan twee tracks die ook de ep terug te vinden zijn.

De nieuwe versies laten de progressie van de Zuid-Hollandse formatie goed horen. Zowel technisch (alles is strakker ingespeeld en zelfverzekerder ingezongen) als productioneel (voller, dynamischer, helderder, krachtiger) zijn er flinke stappen gemaakt. Brave The Storm heeft daardoor meer overtuigingskracht dan Dreamshapes. Wel hadden de bijdragen van de frontvrouw wat prominenter in de mix van Roelof Klop mogen staan en de toetsenpartijen juist wat zachter. Nu komt de potentie van de powerballad The Heavens (Are A Picture Frame) er bijvoorbeeld helaas nog niet helemaal uit. Dit komt doordat de (emotie in de) zang wat weggedrukt wordt.

De beste visitekaartjes vind je verspreid over de tracklist. Met System Shutdown trappen de Zuid-Hollanders ijzersterk af. De verschillende secties sluiten goed op elkaar aan, de instrumentatie heeft power en het refrein blijft goed hangen. Ook Wired To Obey en Endgame hebben een goed refrein. In beide wordt goed gewisseld tussen kalme en stevige passages en hoor je vooral in de rustige stukken hoe mooi Mirte kan zingen. Het rockende Dreamshapes springt er later op de setlist bovenuit en A Beautiful Tragedy heeft zijn momenten, waaronder een kinderkoor en een speeldoosje, elementen die de oren doen spitsen.

Er zijn helaas ook nummers die relatief onopgemerkt voorbijgaan of waarvan de secties elkaar niet versterken. Zo begint The Traveler spannend, sereen, filmisch en episch, maar is het vervolg in de vorm van een folky powermetaldeel veel minder spannend. Het grootste probleem in dat gedeelte is dat de bandleden heel erg op safe spelen, waardoor je niet snel op het puntje van je stoel komt te zitten. Het is beslist goed uitgevoerd, maar veelal voorspelbaar. Daardoor blijft het hier en daar wat vlak, zoals blijkt uit het Nightwish-achtige Another Destiny. Het is degelijk en zo lang de zanglijnen prima zijn, zoals in het Epica-achtige Endgame, is het zeer prettig luistervoer, maar de gemiddelde Delain-, Nightwish- of Epicafan zal er niet wakker van liggen.

Brave The Storm is in het woud van symfonische metalreleases dan ook geen opvallende release. De internationale standaard is tegenwoordig erg hoog en om daarbij in de buurt te komen, zal Manora vooral op het gebied van songwriting meer risico’s moeten nemen en dynamischer moeten opereren om zich te onderscheiden van de massa. Ben je op zoek naar iets vernieuwends? Dan is Brave The Storm niets voor jou. De Zuid-Hollanders laten evenwel beslist horen op verschillende terreinen vooruitgang te hebben geboekt. Deze eerste full-length is een verzorgd product waar het kwintet trots op mag zijn.

Tracklist:
1. System Shutdown
2. The Traveler
3. Break Your Fall
4. Wired To Obey
5. Pull The Strings
6. Endgame
7. Another Destiny
8. The Heavens (Are A Picture Frame)
9. Symphony Of Lies
10. Dreamshapes
11. The Sacrifice
12. A Beautiful Tragedy