Het album begint met een speech van Winston Churchill uit de 2e wereldoorlog, waarna de band losbarst met Aces High. Wat direct opvalt is het goede spel, goede geluid, en vooral de waanzinnig goeie stem van Bruce Dickinson. 2 Minutes To Midnight, ook al van het Powerslave album, volgt, en wordt ook al subliem uitgevoerd. Dan volgen 3 nummers van Piece Of Mind, namelijk The Trooper, Revelations en Flight Of Icarus. Van deze laatste kan de studioversie me nog altijd niet zo boeien, maar de live versie is zeker een stuk beter. Revelations, wat volgens mij sinds die tournee niet meer live gespeeld is, blijft voor mij een hoogtepunt van het album.
Ook het lange Rime Of The Ancient Mariner doet het bij het publiek goed, en het is een schande dat ze dat nummer tegenwoordig niet meer spelen, want van begin tot eind klinkt het op Live After Death echt subliem. Geen noot laat de band liggen in dit bijna 14 minuten durende nummer. Natuurlijk ontbreken de nummers van The Number Of The Beast niet. Hallowed Be Thy Name, Run To The Hills en het titelnummer van dat album komen allemaal voorbij, net iets harder gespeeld dan de studioversies.
Tijdens het nummer Iron Maiden probeert Bruce het publiek wat mee te krijgen, maar zo te horen lukt dat nog niet zo goed. Beter gaat het hem af tijdens Running Free, waarin hij lekker op het publiek inspeelt. Het nummer duurt dan ook gelijk een paar minuten langer dan normaal. Hierin kan je horen dat het opgenomen is tijdens de laatste dag dat de band in Los Angeles speelde, op 17 maart 1985.
De tweede cd bevat opnames uit de Hammersmith Odeon in London uit 1984. Deze cd was kant 4 van de originele dubbel lp versie, die op de eerste cd uitvoering niet aanwezig was. Gelukkig bevat de geremasterde re-release uit 1998 wel deze nummers, want ook hierop staan voortreffelijke uitvoeringen van Iron Maiden klassiekers. Het begint met Wrathchild, het enige nummer op het album wat van het Killers album komt. Tegenwoordig spelen ze het nog, en is iedereen het wel beu om te horen, maar de versie op dit album zal me niet snel vervelen.
Ook de overige nummers op de tweede cd vervelen niet snel. Hierop staan nummers die later niet meer zovaak gespeeld zouden worden, namelijk 22 Acacia Avenue, Children Of The Damned, Die With Your Boots On en Phantom Of The Opera. Deze laatste vind ik zelf met Bruce beter klinken dan de originele versie met Paul Di'Anno. 22 Acacia Avenue is een stuk sneller en harder dan de normale uitvoering, waardoor ook deze live versie mijn voorkeur heeft. Zoals op heel het album speelt de band ook deze nummers feilloos.
Op de remastered re-release staan ook nog een paar videoclips (2 Minutes To Midnight, Powerslave), wat fotos, band informatie en geluidsfragmenten. Niet dat je dat veel zal bekijken, maar toch zeker leuk om eens door te nemen.
Live After Death is volgens velen een van de beste live albums ooit, en ik moet zeggen dat ik maar weinig albums gehoord heb die er bij in de buurt komen. Jammergenoeg heeft de band sindsdien niet meer zo'n goed live album uitgebracht, maar de bootlegs die in omloop zijn van Rock In Rio III uit januari 2001 zijn ook van voortreffelijke kwaliteit, en dit concert zal begin 2002 officieel uitgebracht worden. Het is echter hoogst onwaarschijnlijk dat dat album beter zal zijn dan Live After Death.
De tracklisting:
cd 1:
- Intro: Churchill's Speech
- Aces High
- 2 Minutes To Midnight
- The Trooper
- Revelations
- Flight Of Icarus
- Rime Of The Ancient Mariner
- Powerslave
- The Number Of The Beast
- Hallowed Be Thy Name
- Iron Maiden
- Run To The Hills
- Running Free
- Wrathchild
- 22 Acacia Avenue
- Children Of The Damned
- Die With Your Boots On
- Phantom Of The Opera
Live After Death is een album wat eigenlijk in geen enkele platenkast mag ontbreken.
.jpg){kind=small}
