Vorig jaar was het Nederlandse TerraDown zowel de winnaar van de Metal Battle als de Wacken Metal Battle in eigen land. Dat is een puike prestatie. Zeker als je nog maar drie jaar actief bent als band. Het is dan ook een zelfkritische en ambitieuze groep die zichzelf constant tracht te verbeteren. Sinds kort ligt het debuutalbum Judgement in de winkels. Laten we dat eens onder de loep nemen.

Het vijftal muzikanten maakt een mix van grofweg heavy metal en melodeath, maar je hoort ook wel (punk)rock, groovy alternatieve metal en thrash. Elk nummer laat een andere kant van het kwintet horen. Dat komt door de verschillende smaken en achtergronden van de bandleden. Statement en Memories verraden de voorliefde voor Amon Amarth en laatstgenoemde tevens die voor Gojira. Volition doet denken aan Lamb Of God en Caged In Stone heeft net als Reburied iets van Metallica.

De sterkste troef van de jonge muzikanten is het gitaarwerk. Jasper Verhorst en Mark Link strooien veelvuldig met strakke riffs en zeer fraai twinleadwerk, zoals in het tweede deel van Volition. De ritmesectie, bestaande uit drummer Dimmy Marcelissen en bassist Joris Koenraadt, valt niet op en is vooral degelijk, en dat terwijl er veel tempowisselingen zijn.

De heren experimenteren er in meerdere tracks op los. Dat leidt tot wisselende resultaten. De rap metal in het eerste deel van Break Your Chains is het minst geslaagd. De ruwe zang van Nick Brouwer leent zich hier namelijk veel minder voor. Je hoort liever zijn Johan Hegg-achtige vocalen tijdens de mix van heavy metal en melodeath. Hier en daar zet hij zijn cleane en punkrockzang goed in, zoals in Reburied en From The Skies. De mix van punkrock en metal in Caged And Stone en het zeer dynamische Black Blood is wat dat betreft geslaagder dan Break Your Chains en behoort tot de sterkere momenten van het album. Met name Black Blood biedt de ene na de andere verrassing en dat houdt de spanning erin, waar elders de aandacht nog wel eens dreigt te verslappen omdat de riffs niet altijd even inventief zijn.

Productioneel is er vooral keurig werk geleverd. Misschien wel iets té keurig. Het had wat dynamischer en krachtiger mogen klinken. Nu blijft alles wat droog en kaal en daarmee de luisterervaring relatief vlak. Vanwege de heldere sound is alles wel goed te horen, maar wat meer effecten en verschillende gitaarklanken hadden het geheel nog sterker gemaakt.

Ondanks de genoemde verbeterpunten en minder geslaagde tracks is Judgement een aardig debuut. Hoewel er niet veel blijft hangen, biedt deze release namelijk veel afwisseling en voldoende goede ideeën om te blijven luisteren. In eerste instantie is de overgang van melodeath naar meer punkrockgeoriënteerde songs vanaf het swingende Caged In Stone even schrikken. Het lijkt alsof je een andere plaat hebt opgezet, maar na meerdere luisterbeurten went het wel. Als het kwintet voortbouwt op de sterke punten en de kinderziekten weet te overwinnen, kan een opvolger wellicht nog meer indruk maken.

Tracklist:
1. Statement
2. Volition
3. Break Your Chains
4. Memories
5. Caged In Stone
6. Black Blood
7. Overlord
8. Reburied
9. From The Skies
10. Into The Devil’s Lair