Dat Skyclad de uitvinders van de folk metal zijn, staat absoluut buiten kijf, maar het duurde toch even tot het tweede album A Burnt Offering For The Bone Idol voor de band deze zo iconische sound echt is gaan spelen. Op The Wayward Sons Of Mother Earth was de viool al enkele malen te horen, maar het was meer een extraatje in de spetterende thrashmetalsongs, dan dat het een goed doordacht totaalplaatje was.

Om de juiste sound te krijgen, werd het schrijfproces aangepast. Eerder schreef Walkyier eerst de teksten en werd daarna de muziek toegevoegd. Op dit album werd er na het aantrekken van violiste Fritha Jenkins en tweede gitarist Dave Pugh echter eerst aan de muzikale compositie gewerkt, waarna Walkyier de teksten schreef naar hoe ze pasten bij de sfeer. Dit zorgt voor meer gelaagde songs, waarbij de folkinstrumenten niet als gimmick werken, maar als volwaardig instrument binnen de muzikale bezetting gebruikt worden.

Deze plaat draagt nog steeds trots het ‘metal’-vaandel. Steve Ramsey’s gitaarriffs hakken er nog steeds flink in, zoals goed te horen is in A Broken Promised Land en R’Vannith, maar de songs voelen veel genuanceerder aan. De baspartijen van Graeme English (vooral in Men Of Straw zijn prachtige stukken te horen) springen er echt uit en de vioolpartijen van Jenkins zorgen voor melancholische bijdragen tussen het geweld. Helemaal in de afsluitende track Alone In Death’s Shadow is uitzonderlijk goed te horen hoe dit strijkinstrument zorgt voor een vervreemdend en naargeestig effect naast de ‘madman’-vocalen van Walkyier. Wie hiernaar luistert en daarna Beware The Sword You Cannot See van A Forest Of Stars opzet, zal horen hoe groot de invloed van Skyclad op latere bands is geweest. Het lied zelf is in ieder opzicht ware klasse en laat behalve folk ook Black Sabbath-achtige doom en psychedelica naar voren komen. Dit alles wordt afgemaakt met een weergaloze gitaarsolo die de luisteraar in vervoering brengt.

A Burnt Offering For The Bone Idol mag dan misschien minder stevig klinken dan zijn voorganger, als totaalplaatje wint het album het wel van het debuut. Met de opgepoetste productie, waarbij vooral de bas- en vioolpartijen beter naar voren komen, valt het extra op hoeveel het songmateriaal verbeterd is en hoeveel gevarieerder Martin Walkyier is gaan zingen. In de vorm van Spinning Jenny is er ook een Skyclad-live-klassieker geboren en de teksten zetten nog steeds aan tot denken. De geslaagde formule voor folk metal was op dit album gevonden en Skyclad leverde een ware parel af.

Tracklist:
1. War And Disorder
2. A Broken Promised Land
3. Spinning Jenny
4. Salt On The Earth
5. Karmageddon (The Suffering Silence)
6. Ring Stone Round
7. Men Of Straw
8. R’Vannith
9. The Decleration Of Indifference
10. Alone In Death’s Shadow