Pure Wrath is een eenmansproject afkomstig van een locatie die de gemiddelde Nederlander eerder met exotische reizen dan met metal zal associëren. Het atmosferische blackmetalproject van Januaryo Hardy resideert namelijk in Indonesië (West Java om preciezer te zijn). In zijn eentje knutselt deze creatieveling aan alle aspecten van Pure Wrath: hij schrijft alle nummers, speelt alle instrumenten en verzorgt ook nog eens een groot deel van de productie. Een ware multi-tasker! Des te knapper is het dat Sempiternal Wisdom zowel compositorisch als productioneel uitstekend in elkaar zit.

Deze tweede full-length van Pure Wrath staat namelijk vol met epische, wervelende composities, die zowel sfeervol als krachtig klinken. De atmosferische black metal met folktinten die de band op Sempiternal Wisdom laat horen, ligt in het verlengde van groepen zoals Winterfylleth, Drudkh en met name Saor – en komt daar qua kwaliteit verrassend dicht bij in de buurt. De zes lange, uitgesponnen nummers ademen een en al sfeer. Met de tien minuten durende opener Homeland geeft Pure Wrath een sterk visitekaartje af. De track begint rustiek, maar ontpopt zich al snel tot een krachtig geheel. Hardy heeft duidelijk veel werk gestoken in de compositie, want de vloeiende overgang naar een fraaie, akoestische folkpassage en een overtuigend midtempo-gedeelte met degelijke cleane zang mag er zijn. De gave versnelling daarna doet je op het puntje van je stoel belanden.

De meeste nummers klinken zowel heroïsch als gedreven. Zo schiet Warrior’s Path uitstekend uit de startblokken met een vette, meeslepende riff. De track wordt gekenmerkt door een heldhaftige, grootse sfeer, die nog eens wordt versterkt door de met overtuiging gebrachte, rasperige vocalen van Hardy. Ook het grimmige Lautan Darah (met een fijn old-schoolrandje) behoort tot de stevigere tracks. De venijnige riffs hakken er goed in en de strot van Hardy klinkt lekker smerig en roestig. Op andere momenten kiest Pure Wrath nadrukkelijker voor een sfeervollere aanpak. Zo begint Grief Of Our Father melancholisch, met stemmige ondersteuning door middel van strijkinstrumenten (die weliswaar uit een doosje komen, maar dat werkt nergens storend). Elegy To Solitude doet door zijn nadrukkelijk aanwezige keyboardklanken wel wat denken aan het oude werk van Dimmu Borgir, maar zet middels een post-rockachtig, akoestisch middengedeelte net zo gemakkelijk koers richting Alcest-wateren.

Het is eigenlijk ontzettend bijzonder dat Hardy dit allemaal in zijn eentje in elkaar heeft geknutseld op een eiland waar niet eens iedereen stromend water en elektriciteit heeft. Sempiternal Wisdom klinkt geen moment goedkoop of rommelig. De plaat is prima geproduceerd, het muzikale niveau is hoog, het artwork is fraai en de nummers zitten stuk voor stuk uitstekend in elkaar. De kracht van Sempiternal Wisdom zit vooral in het gemak waarmee Hardy de ene na de andere machtige riff uit zijn mouw schudt. Dat maakt de zes nummers spannend en intrigerend. Conclusie: dit album is een ontzettend aangename verrassing. Pure Wrath verdient het om door een breder publiek gehoord te worden.

Tracklist:
1. Homeland
2. Warrior's Path
3. Grief Of Our Father
4. Lautan Darah
5. Elegy To Solitude
6. Departure