The Dirt vertelt het verhaal van Nikki Sixx, Tommy Lee, Mick Mars en Vince Neil, oftewel Mötley Crüe. Het verhaal begint met hoe een jonge Sixx (gespeeld door Douglas Booth) en Lee (gespeeld door rapper Machine Gun Kelly) elkaar tegen het lijf lopen na een show van Sixx zijn toenmalige band London. Ze besluiten samen een nieuwe band te beginnen en krijgen uiteindelijk zanger Vince Neil (een rol van Daniel Webber) en gitarist Mick Mars (gespeeld door Iwan Rheon, bekend van Game Of Thrones, die met deze pruik erg lijkt op Stix Zidania van Steel Panther) over de vloer tijdens de audities. Vervolgens moet een naam gekozen worden, maar de mannen besluiten dat Christmas toch niet zo geweldig klinkt en komen ze uit bij Mötley Crüe. Tot zo ver de eerste vijftien minuten.
Daarna volgt in hoog tempo de 'rise to the top' want er wordt al snel een platencontract aangeboden en speelt de band in grote zalen. Ondertussen halen de bandleden wel een zooi capriolen uit. Een mooi voorbeeld is de scène met Ozzy Osbourne, die toch wel een van de meest memorabele van de film is. Ook worden er veelvuldig groupies geneukt (en vriendinnen van platenbazen) en veel drank en coke genuttigd. Of het allemaal zo gebeurd is, weet ik niet, maar er is waarschijnlijk wel wat creatieve vrijheid genomen zodat het een leukere film oplevert. Dat wordt overigens ook gewoon in de film genoemd, wanneer een van de twee managers even aan bod komt. De vierde muur wordt doorbroken doordat de bandleden tegen de kijkers praten om uit te leggen dat deze persoon verder niet in de film voorkomt. Sowieso zit er regelmatig een voiceover van een van de bandleden in, maar nergens is het storend.
The Dirt laat echter niet alleen de weg naar de top zien. Ook de diepe dalen komen aan bod, zoals het effect van heroïne op Nikki Sixx en alcohol op de rijstijl van Vince Neil. Sex, drugs (heel veel drugs) en rock & roll: dat is wat The Dirt op erg leuke, maar soms ook schokkende wijze laat zien. Opvallend is dat zelfs de periode zonder Vince Neil aan bod komt, al is het maar kort. Er is te weinig tijd om alles uitvoerig te vertellen, maar dat zou de film ook niet echt beter maken. The Dirt is een redelijk grappige film, die bij vlagen je ook wel een 'what the fuck???'-moment geeft. Het acteerwerk is in orde en de acteurs zijn goed gecast. Dat de band ook nauw betrokken was bij de totstandkoming is zeker een pluspunt voor de authenticiteit, waarbij gelukkig ook de minder fraaie momenten niet worden verbloemd. Al met al is The Dirt gewoon een leuke film, die niets meer of minder pretendeert te zijn.
The Dirt is vanaf 22 maart exclusief op Netflix te zien.
