Kamelot is nooit mijn favoriete band geweest. Waarom dat zo is, weet ik eigenlijk niet. De band heeft eigenlijk alles mee. De muzikanten zijn bovengemiddeld getalenteerd en ik vind ex-zanger Roy Khan heel sterk. Ook de relatieve nieuweling Tommy Karevik vind ik een geweldenaar. Maar dan wel bij Seventh Wonder. En Khan vind ik eigenlijk beter klinken bij Conception. Dat geeft al te denken. Bij Kamelot laten de twee Scandinaviërs namelijk niet horen wat ze in hun mars hebben. Beide zangers moeten zich hoorbaar inhouden om alle muzikale bombast de ruimte te geven. Die bombast is leuk voor even, maar na een tijdje word ik er doodmoe van.
In die zin is deze verzamelaar ideaal voor mij. De nummers stammen voor een groot deel uit de tijd waarin Kamelot voornamelijk steunde op harde gitaren en rappe tempo's. De keyboards komen met name op de eerste paar platen wat minder dominant over. Vanaf The Fourth Legacy begint het orkestrale gehalte meer en meer toe te nemen. Het is best leuk om die ontwikkeling waar te nemen. Want de band wordt door de jaren heen wel degelijk beter. Zo is de eerste zanger Mark Vanderbilt bepaald geen hoogvlieger. Gek genoeg krijgt zijn overdreven theatrale stem wel alle ruimte, terwijl Khan in latere nummers wat geremd lijkt te klinken. Muzikaal geldt dat niet. Daar gaan alle remmen los. Melodieuze power metal in optima forma. Te gek, mits je ervan houdt.
Deze verzamelaar heeft mij uiteindelijk niet aangezet om als een bezetene de gehele discografie van Kamelot aan te schaffen. Ik mis de klik met de overgrote meerderheid van het materiaal. Zo'n nummer als Nights Of Arabia steekt bijvoorbeeld best leuk in elkaar, maar het refrein klinkt nergens naar. Alsof het niet af is. Maar misschien mis ik wel iets. Kamelot is immers niet voor niets uitgegroeid tot één van de populairste melodieuze metalbands. Zeker in Nederland kan de band steevast rekenen op bomvolle zalen. In de tussentijd blijf ik hopen op die ene superplaat. Aan de kwaliteiten van de leden ligt het alvast niet. Op de vraag waaraan dat dan wel ligt, biedt deze verzamelaar ook geen antwoord. Wie eens kennis wil maken met de vroege jaren van dit succesvolle gezelschap, kan deze dubbelaar overigens best aanschaffen.
Tracklist:
Cd 1:
1. Eternity
2. Black Tower
3. Call Of The Sea
4. The Gleeman
5. Ascension
6. Heaven
7. Rise Again
8. Creation
9. Millennium
10. Expedition
11. Where I Reign
12. Rhydin
Cd 2:
1. The Fourth Legacy
2. Desert Reign
3. Nights Of Arabia
4. Until Kingdom Come
5. We Three Kings
6. We Are Not Separate
7. Wings Of Despair
8. The Spell
9. Karma
10. Center Of The Universe
11. The Edge Of Paradise
12. Descent Of The Archangel
13. III Ways To Epica
.jpg){kind=small}
