Het heeft een hele tijd geduurd voordat dit album het levenslicht zag. De Deense formatie The Arcane Order leverde in 2006 en 2008 twee uitstekende albums af via Metal Blade. Moderne, spetterende, spannende melodieuze death metal met intelligente keyboardarrangementen, het midden houdend tussen Mors Principium Est en het stevigere werk van Mercenary. De jaren daarna bleek The Arcane Order in een soort hiatus te verkeren, totdat de heren in 2014 een contract bij Massacre Records in de wacht wisten te slepen. Een jaar later ligt Cult Of None eindelijk in de winkels.

De plaat is het wachten echter waard geweest. The Arcane Order beschikt over een aantal uitstekende muzikanten en songwriters. De melodieuze death metal is zowel technisch als loodzwaar, zonder dat de band het schrijven van goede nummers met kop en staart uit het oog verliest. De muzikale gelijkenissen met een groep als Mors Principium Est zijn echter wel wat minder geworden. Door de lompe grooves, die meer dan voorheen in de muziek opduiken, moet ik eerder aan een soort futuristische versie van Hatesphere denken. Brulboei Kasper Thomsen (die inmiddels is opgestapt) klinkt namelijk als twee druppels water als Esben Hansen (de nieuwe Hatesphere-zanger). Dat mag gerust als een compliment gezien worden, want de beste man beschikt over een enorm bruut stemgeluid.

Dat The Arcane Order over meer dan voldoende zelfvertrouwen beschikt, blijkt wel uit de gewaagde opener. Reviver klokt bijna tien minuten en is daarmee het langste nummer dat de band ooit schreef. Ook de statige toon van de track laat een andere kant van The Arcane Order horen. De nadruk ligt op hakkende, mechanische riffs, een slepend ritme en epische keyboard-ondertonen. Versnellingen zijn er slechts sporadisch, maar die zijn daardoor wel effectief. Het hierop volgende Exo Reign laat een meer vertrouwde kant van de band horen, hoewel de nadruk nog steeds – meer dan voorheen – ligt op logge grooves en bijna Fear Factory-achtige, staccatoriffs.

Over het algemeen valt echter op dat The Arcane Order voor een iets andere aanpak heeft gekozen op Cult Of None. Regelmatig wordt gas teruggenomen om ruimte te geven aan logge, intense riffs en traag, maar krachtig drumwerk. In combinatie met de keyboards zorgt dat voor een futuristische sound die in de verte wel wat aan Sybreed doet denken. Hoewel de uitvoering prima is, maakt die tragere stijl Cult Of None wel tot een iets minder spetterende plaat dan zijn twee voorgangers, met name omdat de gitaristen zich iets minder uitleven in flitsende melodielijnen en solo’s. Het is wat dat betreft tekenend dat juist het Mercenary-achtige, snelle Waves Of Trance het beste nummer van het album is.

Liefhebbers van futuristische, moderne death/thrash metal met veel nadruk op logge grooves, zullen zeker uit de voeten kunnen met Cult Of None. Hoewel het niveau van het oude werk niet helemaal wordt geëvenaard, levert The Arcane Order een prima plaat af. Rest me nog te vermelden dat het nieuwe album een geweldige, moddervette en transparante sound heeft meegekregen. Het materiaal komt dus in ieder geval heerlijk uit de speakers knallen.

Tracklist:
1. Reviver
2. Exo Reign
3. Ahab
4. Void Maker
5. Waves Of Trance
6. Faith Eater
7. Hesperian
8. Sun Grave