Zo, dat is snel. Al een jaar na Magic Forest is er alweer een nieuwe plaat van Amberian Dawn. Ondertussen verscheen er ook nog eens een heruitgave van het debuut River Of Tuoni (2008). Er was helaas ook treurig nieuws. Ex-bassist en oprichter Tommi Kuri overleed na een lange periode van ziekte (de reden dat hij in 2011 de band verliet). Jukka Hoffrén (Adamantra, Epicrenel, Ragged Saints), die als sessiemuzikant al verantwoordelijk is voor de baspartijen op Magic Forest, heeft zich inmiddels opgewerkt tot vaste bassist.

Innuendo gaat verder op de voet van zijn voorganger. Sterker nog, Ladyhawk, The Court Of Mirror Hall en Knock Knock Who’s There hadden zo op Magic Forest kunnen staan. Toch is er wat veranderd. De keyboardpartijen domineren de totaalsound niet meer zoals op de vorige full-length. De orkestrale arrangementen zijn weliswaar over de hele lengte van het album aanwezig, maar het gitaargeluid staat sterker in de mix van Mikko Karmila. Het houdt in dat Innuendo wat steviger uitpakt dan zijn voorganger.

Innuendo is veelzijdiger dan zijn voorganger. Muzikaal varieert het van rock (in The Court Of Mirror Hall) tot power metal in Rise Of Evil en de titelsong, maar de Finnen schuwen de experimenten niet. Zo bevat Rise Of Evil een blastbeatpassage die goed in het geheel past en is er het bijzonder fraaie, sprookjesachtige en dynamische Symphony Nr. 1, Part 1 – The Witchcraft, met daarin een gedeelte waarin de orkestrale elementen het beste tot uiting komen. Over de gehele lengte van de plaat vallen de technische en razendsnelle Yngwie Malmsteen-achtige solo’s van gitarist Emil Pohlajainen en componist/toetsenist Tuomas Seppälä in positieve zin op.

Toch draait het vooral om de vocalen van zangeres Päivi Virkkunen, beter bekend onder haar artiestennaam Capri. De sterk op zanglijnen gerichte melodische symfonische metal doet gedeeltelijk aan een mix van Nightwish en Abba denken. Elke track kun je na een paar luisterbeurten meeneuriën of -zingen. Capri heeft een zeer heldere, melodieuze popzangstem waarmee ze voor een positieve vibe zorgt. In de mooie, cinematische ballad Angelique kan ze meer gevoel kwijt dan in de andere songs.

Voor een vrolijke noot moet je bij Amberian Dawn zijn. Innuendo is de wat dynamischere, volwassenere broer van Magic Forest. Waar het vorige album de luisteraar direct pakte, vergt het nieuwe wat meer luisterbeurten. De sprookjesachtige en pop-gerichte rock/metal van dit zesde album zal de fans hoe dan ook weer tevreden stellen.

Tracklist:
1. Fame & Gloria
2. Ladyhawk
3. Innuendo
4. The Court Of Mirror Hall
5. Angelique
6. Rise Of The Evil
7. Chamber Of Dreadful Dreams
8. Knock Knock Who’s There
9. Symphony Nr 1, Part 1 – The Witchcraft
10. Your Time – My Time
11. Fame & Gloria (Instrumental Version) (bonustrack)
12. Sunrise (Re-Recording) (bonustrack)