Waar deze Duitsers vooral last van lijken te hebben, is de voortdurende associatie met Rammstein. Ja, de industrial metal klinkt als Rammstein. En ook de clip van de hit Plasma is lekker over de top, zoals vaak bij Till en zijn mannen ook het geval is. Ook tappen beide bands uit het vaatje van de stroming Neue Deutsche Härte. Maar het zou flauw zijn om Stahlmann simpelweg als copycat te bestempelen. Bovendien lijkt dat het thuisfront geenszins te deren. Eerdere albums zijn goed ontvangen en ook vele shows en tours met genregenoten getuigen van de populariteit van Stahlmann.
En dat lijkt meer dan terecht. De originaliteitsprijs zal Stahlmann niet winnen, die eer gaat eerder richting grote namen als Oomph! en Rammstein. Maar dit viertal gaat wel verder op de ingeslagen weg en maakt daarbij flink wat uitstapjes naar andere genres. Die Klinge bevat orkestrale elementen en Sadist opent met een urban intro en elementen uit de dubstep. Daarnaast staan er op deze plaat ook flinke doorstampers, zoals Plasma en de toekomstige clubhit Deutschland Tanzt. In de vorm van ballad Spiegelbild laten de mannen horen dat ze ook best wat gas terug kunnen nemen.
Zolang Rammstein niet met nieuw werk komt, bieden genregenoten als Stahlmann uitkomst. Vermakelijke industrial metal, die niet bijster origineel, maar wel lekker uitgevoerd is. Of het in Nederland hoge ogen gooit en aanslaat, waag ik te betwijfelen. Maar Stahlmann zal het met CO2 ongetwijfeld goed doen in de Duitse clubscene. ‘Der Befehl heisst tanz! Komm Deutschland, tanz!’
Tracklist:
1. Feindflug
2. Plasma
3. Deutschland Tanzt
4. Die Klinge
5. Sadist
6. Friss Mich
7. Spiegelbild
8. Wenn Engel Tanzen
9. Der Letzte Tag
10. Nimm Meine Hand
