Voor Disturbed lag er een glorierijke toekomst in het verschiet. De band kwam ijzersterk voor de dag met het debuutalbum The Sickness, dat opgevolgd werd door prima platen als Believe en Ten Thousand Fists. De formatie zag zichzelf vervolgens een van de grootste en bekendste hedendaagse metal-acts worden met een gigantische fanbase, waarbij vooral thuishaven Amerika de groep omarmde. Echter leek ineens de koek op te zijn. Het materiaal wat vanaf dat moment uitkwam, werd per album futlozer, ziellozer en voelde steeds meer aan als plichtmatig formulewerk met weinig overtuiging. Het was dan ook geen verrassing dat Disturbed in 2011 een hiatus aankondigde, om vervolgens vier jaar lang van het strijdtoneel te verdwijnen.

Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan en na verschillende soloprojecten kwamen de bandleden afgelopen jaar in het geheim bij elkaar om een nieuw album op te nemen. Zodoende kwam vrijwel uit het niets het verrassend sterke nummer The Vengeful One uit en waren de verwachtingen meteen hoog. Is vier jaar stilte dan genoeg om het heilige vuur weer te laten branden? Het antwoord daarop is ja en nee. Disturbed tracht zichzelf op Immortalized te vernieuwen en verrast op bepaalde momenten, maar valt ook weer in de valkuil door te komen met weinig bezieling, zwak songmateriaal en teveel herhaling.

De eerste helft van Immortalized is overduidelijk de sterkste, al doen de laatste twee songs ook een goede duit in het zakje. Na een langgerekt gitaar-intro begint het geweld met de titeltrack. Op en top Disturbed zoals je de laatste (actieve) jaren van de band gewend bent, met het vertrouwde geluid en alle karaktereigenschappen die je kunt verwachten. David Draimans blaffende zang, de statische gitaarriffs van Dan Donegan en het retestrakke (doch voorspelbare) gedrum van Mike Wengren. The Vengeful One en Open Your Eyes volgen dit patroon, terwijl The Light samen met You're Mine nieuwe paden verkent.

Met andere songstructuren, meer afwisseling in de zang, een grotere rol voor elektro-beats en zelfs een positief thema, weet de groep een betere balans op het album te creëren, naast het typische Disturbed-geluid. De grootste verrassing is echter de Simon & Garfunkel-cover The Sound Of Silence. Begeleid door blazers en een piano zingt Draiman eerst ingetogen om naar mate de song vordert steeds verder vocaal uit te breken. Het is jammer dat deze songs gepaard gaan met nietszeggende tracks als Who, What Are You Waiting For en het dieptepunt Fire It Up.

Op deze tracks na, staan er geen slechte nummers op het album, maar echt memorabel wil het ook nergens worden. Dat is dan ook het grootste probleem van Immortalized. Het klinkt allemaal zo geplastificeerd en overgeproduceerd, dat bijna elk sprankje van levendigheid ontbreekt. Dat is zonde, want het is merkbaar dat de pauze en de uitstapjes naar andere bands Disturbed goed hebben gedaan. Helaas betaalt dit zich nog niet optimaal uit, maar vergeleken met de laatste albums is er een duidelijke stijgende lijn.

Tracklist:
1. The Eye Of The Storm
2. Immortalized
3. The Vengeful One
4. Open Your Eyes
5. The Light
6. What Are You Waiting For
7. You're Mine
8. Who
9. Save Our Last Goodbye
10. Fire It Up
11. The Sound Of Silence
12. Never Wrong
13. Who Taught You How To Hate