Er was een tijd waarin je werd doodgegooid met Vanderbuyst. Ieder jaar een nieuwe plaat en geen straathoek was veilig. Het is een goede manier om aan je naamsbekendheid te werken, maar het kan makkelijk averechts werken. Ik snap dat er mensen zijn die een beetje moe worden van Vanderbuyst, maar de band speelt steeds vaker in het buitenland en toen ik dit Brabantse drietal weer aan het werk zag op Into The Grave, wist ik het zeker: Ik houd van Vanderbuyst.

Er zijn niet zoveel powertrio’s die het oude, vertrouwde rockgeluid van de jaren zeventig zo goed neerzetten als Vanderbuyst. Ik geef toe, Jochem Jonkman is niet de beste zanger in het genre en zal dat ook nooit worden, maar hij klinkt ook zeker niet vervelend. Ik zou er niet aan moeten denken dat hij plaats zou moeten maken voor iemand anders. Het zou een slimme zet zijn als de heren (meer) geld zouden willen verdienen met de band. At The Crack Of Dawn laat duidelijk horen dat Vanderbuyst gegroeid is in het schrijven van muziek. Het resultaat is dat hier elf tracks met kop en staart te horen zijn. Het geluid is Amerikaanser geworden en enigszins verschoven van UFO naar Whitesnake.

Het is een leuk album dat je zeker de tijd moet gunnen om de nummers op je in te laten werken. Sommige tracks pakken je direct, zoals de opener. De titeltrack laat overduidelijk de Iron Maiden-invloeden horen. Zelfs de basgitaar lijkt prominenter in de mix te staan. Wat vooral opvalt zijn de fenomenale gitaarpartijen. De solo’s zijn van ongekend niveau. Het is zonde dat Willem Verbuyst ze op deze plaat relatief weinig laat horen, want het is een van de troefkaarten van deze band. Walking On Tightrope heeft ook een heerlijke gitaarsolo. Als Vanderbuyst echt potten wil breken, zullen ze daar meer mee moeten doen.

In het verleden vond ik dat Vanderbuyst tekstueel de plank een paar keer misgeslagen heeft. Ook op dat vlak is de band beter geworden. Echte missers ben ik hier niet tegengekomen, al vraag ik me af waar een tekst als die van Lost In Discotheques vandaan komt. Vanderbuyst laat wederom een groei zien en levert met At The Crack Of Dawn een pak nieuwe, leuke nummers af. Ik kan niet wachten om de eerder genoemde songs en o.a. Girl In Heat en In The Dead Of Night (al zing ik er steeds ‘love bites’ achteraan) live te horen.

Tracklist:
1. At The Crack Of Dawn
2. Roller-Coaster Ride
3. Girl In Heat
4. Catch-22
5. In The Dead Of Night
6. Lost In Discotheques
7. Walking On Tightrope
8. Light My Dynamite
9. On And On
10. Secret Dancer
11. Sweet Goodbye