Motörhead, wie is er niet groot mee geworden. Voor menig metalband en metalhead zal Motörhead zijn, wat pindakaas is voor Pieter van den Hoogenband en Evert van Benthem. Het is dan ook een godswonder dat Lemmy Kilmister met zijn mannen na zoveel jaar nog altijd zo ontzettend veel aan het touren is, want de band draait al behoorlijk wat jaren mee. The World Is Ours Vol. 2: Anyplace Crazy As Anywhere Else is de zoveelste liveplaat van deze groep en zoals de titel al doet vermoeden het vervolg op het vorig jaar verschenen The World Is Ours Vol. 1: Anyplace Further Than Everyplace Else. Ook nu weer is dit dubbelalbum te verkrijgen in een veelvoud van versies: lp’s, cd’s, dvd’s. Voor iedere fan is er wel een versie te vinden die bij hem past.

Genoeg nu over de verpakking, want het gaat natuurlijk om de inhoud. Het album lijkt in veel opzichten op het eerste deel. Gelukkig kent de tracklist wel wat variatie, maar van enige overlap is zeker sprake. Dat geldt niet alleen voor overeenkomsten met de eerste liveplaat in de serie, maar ook voor de nummers die op deze dubbelaar te vinden zijn. Zo zijn er maar liefst drie versies van Killed By Death te vinden, twee van Going To Brazil en zo zijn er nog wel meer. Dat is een gemiste kans bij een band met zo een omvangrijk oeuvre.

Niet alleen is het vervelend dat enkele van de songs een aantal keren op dit setje te vinden zijn, maar ook dat de geluidskwaliteit regelmatig tegenvalt. Phil Campbell en Mikkey Dee spelen een solide set en de bas van Lemmy zelf zit heerlijk in de mix, alleen laat Lemmys stem het afweten. Of dat aan de opnames ligt of aan een stomdronken Lemmy is nog maar de vraag, want tijdens de eerste liveversie van Going To Brazil op Wacken 2011 klaagt Lemmy dat hij zichzelf niet kan horen. Met zijn typische humor grapt hij, dat het ondanks de problemen bijna de goede toon zal zijn. Wellicht is dat de reden, maar het zal ongetwijfeld ook een combinatie zijn van het vele touren, de liters whiskey en Lemmys hoge leeftijd. Wanneer je de teksten wil leren, kun je dit album dus beter laten liggen.

Deze tweede schijf is om die reden eigenlijk alleen bedoeld voor de echte fans, die alles van de groep in huis willen hebben. Het blijft Motörhead, een band die nog altijd weet hoe hij live een feestje moet bouwen, maar met name de kwaliteit van de zang laat op deze dubbelaar te wensen over. Dan kun je beter nog eens No Sleep ‘til Hammersmith opzetten.

Traclist:
Wacken Open Air 2011
1. Iron Fist
2. Stay Clean
3. Get Back In Line
4. Metropolis
5. Over The Top
6. One Night Stand
7. Rock Out
8. The Thousand Names Of God
9. I Know How To Die
10. The Chase Is Better Than The Catch
11. In The Name Of Tragedy
12. Just ‘Cos You Got The Power
13. Going To Brazil
14. Killed By Death
15. Bomber
16. Ace Of Spades
17. Overkill

Sonisphere Festival 2011
18. Iron Fist
19. I Know How To Die
20. In The Name Of Tragedy
21. Killed By Death
22. Ace Of Spades
23. Overkill

Rock In Rio 2011
24. Stay Clean
25. Over The Top
26. The Chase Is Better Than The Catch
27. Going To Brazil
28. Killed By Death