Het twintigjarig jubileum komt in zicht voor de Franse blackmetalformatie Merrimack, hoewel de eerlijkheid gebiedt te vermelden dat de band pas in de afgelopen tien jaar echt actief is geworden. Eind juni verscheen The Acausal Mass, dat pas de vierde full length van Merrimack is in al die jaren. Nu gaat kwaliteit natuurlijk nog altijd boven output, en met die kwaliteit zit het bij Merrimack wel goed. Hoewel ik niet met het debuutalbum bekend ben, zijn zowel Of Entropy And Life Denial en Grey Rigorism mijns inziens sterke, krachtige blackmetalplaten die ik nog steeds wel eens uit de kast pak.

Op The Acausal Mass zijn geen fundamentele wijzigingen te horen ten opzichte van de vorige albums. Dat is gezien de ontwikkelingen binnen de band toch wel opmerkelijk. Zo heeft Merrimack inmiddels onderdak gevonden bij AFM Records, een label dat toch niet bepaald bekend staat om zijn blackmetalhistorie. Daarnaast is gitarist Perversifier het enige overgebleven bandlid na een grootschalige schoonmaak in 2010. Hij heeft dus een volledig nieuwe band moeten vormen, waarin ook frontman Vestal een nieuwe schakel is. Die kwijt zich echter vol overtuiging van zijn taak en doet eigenlijk slechts lichtelijk onder voor zijn imponerende voorganger Terrorizt.

Het gebrek aan grote veranderingen zal de liefhebbers van deze band als muziek in de oren klinken – en terecht, want zij kunnen blindelings toehappen. Merrimack volhardt nog altijd in een furieuze, gedreven vorm van black metal die door de goede productie en de krachtige vocalen intens uit de speakers komt knallen. Daarbij doet de band vooral denken aan Zweedse collega’s als Watain, Setherial en landgenoten Glorior Belli (het oudere werk).

Opener Vestals Of Descending Light dient als kort, maar uitermate krachtig visitekaartje en knalt letterlijk van de eerste tot de, nou ja, vijftigste seconde. Toch heeft Merrimack meer in zijn mars. Zo bevat Gospel Of The Void een aantal trage passages die sterk en dreigend klinken. Met name in nummers als Hypophanie en Worms In The Divine Intestine wordt de agressie meer gedoseerd en wordt een groot beroep gedaan op dreigende ritmes en zware, slepende passages. Hoewel die delen iets minder imponeren dan de statige passages op Grey Rigorism, weet Merrimack gedurende het hele album een intense en bezielde sfeer te creëren, die het beste tot uiting komt op het uitstekende Abortion Light en de lange afsluiter Liminal Matter Corruption.

Ondanks de problematische aanloop naar dit album weet Merrimack zijn positie als kwaliteitsband te consolideren met The Acausal Mass. De liefhebbers weten wat ze kunnen verwachten.

Tracklist:
1. Vestals Of Descending Light
2. Arousing Wombs In Nine Angels Pleroma
3. Gospel Of The Void
4. Beati Estis Cum Maledixirint Vobis
5. Hypophanie
6. Obstetrics Of Devourment
7. Worms In The Divine Intestine
8. Abortion Light
9. Liminal Matter Corruption