Trends en triggers zijn aan het Duitse Desaster niet besteed. Toen de band in 1988 begon niet, nu niet en waarschijnlijk nooit niet. Steevast zijn de platen van het gezelschap gevuld met bikkelharde metal die het midden houdt tussen black en thrash metal. Ruw, agressief en venijnig. Op The Arts Of Destruction is dat al niet anders. Muzikaal, vocaal en tekstueel is het een logisch vervolg op het bijzonder lekkere Satan's Soldiers Syndicate uit 2007.

Ik verwacht eigenlijk ook niet anders. Waar bands als Kreator en Destruction hun geluid tegenwoordig modern produceren, daar is de authentieke thrash van Desaster een organische verademing. Niets ten nadele van die groepen, maar dit soort muziek beklijft het beste met die rauwe en ongepolijste sound. Daarmee wil ik niet zeggen dat deze plaat slecht klinkt, want de sound is beslist helder en krachtig. Vooral de zang van frontbeest Sataniac springt er lekker uit, waardoor er na de intro al een agressief sfeertje ontstaat. Sowieso is het titelnummer een heftig stukje werk, vanwege de jagende black metalriffs en blastbeats.

De sterkste nummers komen echter na de opener, want Lacerate With Hands Of Doom en Splendour Of The Idols zijn pakkende krakers vol te gekke riffs, sterke refreinen en geweldige overgangen. Natuurlijk gebruiken de gitaristen wel eens een riffje van Slayer (met name in Splendour Of The Idols) of tovert men een Kreator riedeltje uit de hoge hoed, maar in de context van de nummers werkt dat perfect. Dat geldt ook voor de overige songs die alle lekker in elkaar steken. Het zijn daarbij de galmende en melodieuze leads die de heftige muziek van enige verzachting voorzien. Leadpartijen die bovendien wel eens aan de latere Watain doen denken, al gebruikt Desaster ze natuurlijk al wat langer. Dergelijke passages keren ook terug in het lange Possessed And Defiled waarin de band enigszins teruggrijpt op het geluid van Tyrants Of The Netherworld.

The Arts Of Destruction is dus opnieuw een schot in de roos. Desaster levert een schijf vol sterk geschreven composities die logisch en relatief ongecompliceerd in elkaar zitten. Iets melodieuzer dan de laatste twee platen, maar met voldoende hakkende riffs, tempowisselingen en beukpassages om de liefhebber van zwartgallige thrash weer een tijdje zoet te houden. Op deze manier kan deze Duitse band nog jaren mee.

Tracklist:
1. Intro
2. The Arts Of Destruction
3. Lacerate With Hands Of Doom
4. Splendour Of The Idols
5. Phantom Funeral
6. Queens Of Sodomy
7. At Hell's Horizon
8. Troops Of Heathens – Graves Of Saint
9. Possessed And Defiled
10. Beyond Your Grace
11. Outro