De in 2009 verschenen opvolger Of Doom And Death was dan ook een van de weinige albums in het genre waar ik echt naar uitkeek. Toch blijkt dit album een niveau lager te liggen dan zijn voorganger. Hoewel Savage Circus nog stevig en overtuigend aftrapt met het prima titelnummer, zijn de meeste nummers iets minder beklijvend dan op Dreamland Manor het geval was. Het gitaarwerk is weliswaar goed verzorgd en de bandleden hebben hoorbaar meer dan genoeg ervaring, maar Of Doom And Death lijkt wel de energie van zijn voorganger te ontberen.
Pas bij het diverse, door een heerlijk meezingrefrein gekenmerkte Empire (kijk niet raar op als dit nummer nog dagen blijft hangen) heb ik weer het gevoel dat de band op de top van zijn kunnen speelt. Het is des te spijtiger dat dit nummer direct wordt opgevolgd door het kitscherige Ballad Of Susan, dat bij vlagen op een soort mislukte Queen-impressie lijkt. Met From The Ashes herpakt de band zich weer enigszins, maar tegen die tijd is het voor mij toch al duidelijk dat dit album niet meer dan het predikaat ‘wel aardig’ verdient.
Of Doom And Death is dan ook zeker niet slecht, maar echt spetterend wordt het ook niet vaak. Dat is toch jammer. Zeker gezien de kwaliteit van het vier jaar eerder verschenen debuut mochten we toch wel iets meer van Savage Circus verwachten.
Tracklist:
1. Of Doom And Death
2. The Ordeal
3. Devil's Spawn
4. Chasing The Rainbow
5. Empire
6. Ballad Of Susan
7. Legend (Of Leto II)
8. From The Ashes
9. Dreamland
