Het zat er aan te komen. Na zoveel uitstekende platen in het klassieke metalgenre moet er ook eens een zwak product voorbij komen. Dat het de drie sympathieke baarden van The Gates Of Slumber betreft, had ik niet verwacht. Ik ben groot fan van wat deze heren gepresteerd hebben op de laatste albums. Zwakkere songs kwamen wel voor, maar dan schudde de band altijd wat klassiekers uit de mouw die het gemiddelde flink opkrikte. The Wretch is simpelweg een zwak album, en ik zal uitleggen waarom.

Het komt er voornamelijk op neer dat de inspiratie ver te zoeken is op The Wretch. Bastards Born is een saaie opener. Zeven minuten aan te vaak herkauwde Saint Vitusriffs zijn daar de voornaamste oorzaak van en de matte teksten en zangpartijen maken het er niet beter op. De vraag die snel rijst is waar dan toch die stoere epische metal gebleven is. The Gates Of Slumber zet een duidelijke stap terug in de richting van stonermetal, maar daarmee lijkt direct de creativiteit grotendeels verloren te zijn gegaan.

Om het drama af te wenden, kan er wel gezegd worden dat songs als To The Rack With Them en Day Of Farewell nog wel in orde zijn. Geen fantastische nummers als bijvoorbeeld Descend Into Madness op het vorige album, maar wel heel degelijk. Toch zet de kwaliteit een neerwaartse spiraal in, met als dieptepunten de laatste twee songs die traag en saai een einde breien aan The Wretch. Als je die tenminste kan uitzitten. Het kabbelt maar voort en van afwisseling is geen sprake. Ik mag hopen dat op toekomstig werk de oude creativiteit van The Gates Of Slumber nog eens te horen zal zijn.

Ik zeg dit allemaal met pijn in mijn hart. Op de laatste editie van Roadburn was goed te zien dat het om drie zeer sympathieke heren gaat die graag willen, maar de muzen hebben hen voor deze gelegenheid duidelijk in de steek gelaten.

Tracklist:
1. Bastards Born
2. The Scovrge Ov Drvnkenness
3. To The Rack With Them
4. Day Of Farewell
5. Castle Of The Devil
6. Coven Of Cain
7. The Wretch
8. Iron And Fire