Opener The Royal is als het ware een uptempo introductie van de band, waarbij meteen duidelijk wordt dat deze band zichzelf helemaal niet serieus neemt. Het tweede nummer President’s Daughter valt dan wel een beetje tegen, omdat dit een heel eenvoudig deuntje is, maar daarna gaat de band volledig los. Full Steam Spacemachine grijpt terug naar jaren ’80 disco, is een fenomenaal nummer en zonder twijfel het beste van de cd. Tommy-Gun is een heerlijk uptempo nummer maar blijft zo erg in je hoofd hangen dat het bijna vervelend wordt. Underwear is een heerlijke meezinger met idiote tekst die het vooral live erg goed zal doen.
Zanger Adam klinkt als een kruising tussen Scott Weiland (Stone Temple Pilots) en Mike Patton (Faith No More) en heeft een aangenaam en energiek stemgeluid om naar te luisteren, maar weet bovendien op de juiste momenten zijn stem te bespelen voor het gewenste effect. Muzikaal gezien is Royal Republic uiteraard niets bijzonders. Lekker puntige rock-‘n-roll met een likje metallic verf onder een poppy parasolletje. Dit doen ze echter met lekker veel overgave en zelfspot, wat het geheel onweerstaanbaar maakt.
Royal Republic is een leuke nieuwkomer en hun debuutplaat is zeker de moeite waard. Of deze band dezelfde status als Volbeat kan krijgen zal de tijd moeten leren, maar mijn zegen hebben ze.
Tracklist:
1. The Royal
2. President’s Daughter
3. Walking Down The Line
4. All Because Of You
5. Good To Be Bad
6. Full Steam Spacemachine
7. Cry Baby Cry
8. Tommy-Gun
9. I Must Be Out Of My Mind
10. Underwear
11. 21st Century Gentlemen
12. The End
13. OIOIOI
