Dat het kille Noorden niet altijd de meest vrolijke gevoelens in mensen naar boven brengt, is niets nieuws. De enorme hoeveelheid black, death en doom metalbands die uit Scandinavië komen, spreekt wat dat betreft boekdelen. Sinds 2005 loopt er in de vorm van het sarcastisch gedoopte Lifelover een behoorlijk interessante nieuwe band in Zweden rond. Niet alleen de line-up is interessant – Lifelover heeft muzikanten uit Hypothermia en Ondskapt in de gelederen – maar met name de sound van de band mag met recht als vrij uniek bestempeld worden. Moeiteloos laverend tussen ‘suicidal black metal’, depri-pop en haast dansbare post-punk debuteerde de band in 2006 verdienstelijk met het opmerkelijke, zij het nog ietwat inconsistente Pulver.

Slechts een jaartje later werd in de vorm van dit Erotik alweer het tweede album gepresenteerd, dat op alle fronten een verdere uitwerking en verbetering van het karakteristieke Lifelover-geluid laat horen. En hoewel de basis van dat geluid dus in de black metal is geworteld, wordt die basis aangevuld met catchy, eenvoudige gitaarriffjes en subtiele pianopartijen, waardoor het geheel een wrang, cynisch vrolijk sfeertje krijgt. De veelvuldig toegevoegde samples van kerkklokken, kinderkoortjes en andere bizarre intermezzo’s drijven weer de spot met die gekunstelde vrolijkheid, waardoor Erotik ondanks de vrij eenvoudige songstructuren een behoorlijk gelaagd – en bijzonder naargeestig - album is geworden.

Nummers als I Love (To Hurt) You en Välkommen Till Pulvercity kruipen al na enkele luisterbeurten onder de huid van de luisteraar. Het laatstgenoemde nummer klinkt ontzettend naargeestig, wordt halverwege ineens begeleid door cynisch handgeklap van spelende kinderen en eindigt met een vreemd ambient-stuk waarin we iemand horen overgeven. Het zijn de geniale details die dit album tot een bijzonder onaangename, maar tegelijkertijd ontzettend sterke en verslavende luisterervaring maken. Die details en eigenzinnigheid horen we in vrijwel alle nummers op dit album terug, zoals in het akoestische, doeltreffende Besatt en het bizarre Höstdepressioner. Aparte vermelding verdient de schitterende afsluiter Nitlott, dat prachtig begint met een simpel, maar kippenvel opwekkend pianodeuntje en steeds verder vervormt door de toevoeging van allerlei stemmen en samples. Zeer indrukwekkend!

De teksten en het artwork sluiten perfect aan bij de algehele boodschap die deze band lijkt uit te dragen: de ultieme zinloosheid van het bestaan, weerspiegeld door de metafoor van het vluchtige, anonieme leven in een grauwe, grote stad, waarin alleen drank, drugs en seks nog enige - tijdelijke - afleiding kunnen vormen. Het ironische is bovendien dat deze band met haar sarcastische aanpak veel verder komt dan de gemiddelde ‘suicidal black metal’ band. Sterker nog: Lifelover is een van de zeldzame bands die een écht ongemakkelijke sfeer weet te creëren. De band heeft de meningen binnen de black metal-underground enorm verdeeld, maar weet wél een eigenzinnig, origineel geluid neer te zetten dat inmiddels al behoorlijk wat navolging heeft gekregen. Geef deze band dus een kans, zou ik zeggen!

Tracklist:
1. Förspel & Intrång
2. Sweet Illness Of Mine
3. I Love (To Hurt) You
4. En Man I Sina Sämsta År
5. Dödens Landsväg
6. Välkommen Till Pulvercity
7. Saltvatten (Du + Jag VS. Tellus)
8. Besatt
9. Höstdepressioner
10. Humörets Bottenvåning
11. Museum Of Past Affections
12. Nitlott