Van Widow’s vorige album On Fire was ik nog redelijk gecharmeerd door de frisse combinatie van jaren 80 US power metal en moderne (emo)zang. Nu twee jaar later begin ik mijn mening toch enigszins te herzien. Hoe kan het dat een album wat in dezelfde lijn ligt als zijn voorganger mij zo kan gaan tegenstaan?

Met het wegvallen van de zangeres blijven de screams van Chris Bennett en de cleane zang van John E. Wooten IV over die in hun zanglijnen steeds meer de kant van het emo, waar ik absoluut niet van houd, opgaan. De cleane partijen zijn te braaf en missen vuur, terwijl de screams te belachelijk voor woorden klinken. De teksten zijn daarnaast in plaats van horror meer richting de glam rock geschoven, iets wat het geheel een behoorlijk puberaal karakter geeft.

De muziek blijft gelukkig wel heerlijk jaren 80 klinken en bevat genoeg mooie melodielijnen en solo’s om van te smullen. De productie heeft daarnaast nog steeds dat ouderwetse eightees gevoel wat de liefhebbers ook zeker zal aanspreken. Het zou de band alleen toch echt meer sieren als ze de moderne invloeden nu langzaamaan zouden laten varen en zicht echt volledig zouden richten op lekkere ouderwetse metal. Ze hebben de looks en het muzikale talent, waarom niet?

Overigens wordt het vijf punten aftrek voor het verknallen van het briljante Ain’t Talkin’ ‘Bout Love van Van Halen, daar dient een band van dit kaliber echt vanaf te blijven!

Tracklist:
1. First Born
2. We Will Meet Again
3. Beware The Night
4. Teachers Pet
5. Cult Of Life
6. I’ll Make You A Star
7. At The End
8. Beauty Queen
9. Night Life
10. Ain’t Talkin’ ‘Bout Love (Van Halen cover)
11. I Stole Your Love (Kiss cover)