Een zangeres met een poppy stem, een emozanger, een screamer en een dosis gezonde neoklassieke jaren tachtig metal. Op het eerste gezicht lijken dit vier dingen die niks tot nauwelijks iets met elkaar te maken hebben, ware het niet dat het Amerikaanse Widow er een eigen combinatie van probeert te maken. Beïnvloed door acts als King Diamond, Crimson Glory en een zooi death metal bands probeert men een soort horror-metal te produceren en ik moet zeggen dat het niet geheel onverdienstelijk klinkt.

De discussie dat heavy metal puur moet blijven, zonder screams en vrouwenzang, zal ook hier wel weer beginnen, maar in tegenstelling tot 3 Inches of Blood (waar ik NIET gecharmeerd van was) zal ik hier in de verdediging van Widow springen. De zoete (ietwat geile) zanglijnen van de 'damsel in distress' zijn namelijk overtuigend, de teksten in de beste King Diamond traditie en de solo's om je vingers bij af te likken. De nummers klinken verder behoorlijk fris en modern, ondanks de grote aanwezigheid van eerder genoemde invloeden. Wat wel afwezig is zijn de ballads, want veel verder dan een vermindering van het tempo komt men op 'On Fire' niet. En om heel eerlijk te zijn: ik mis ze niet.

De eerder genoemde screams en emozang zullen voor de puristen een probleem zijn, zij die zich daar overheen zetten kunnen 43 plezierige minuten tegemoet gaan. Enige punt waar ik op wil hameren voor het volgende album is het aanbrengen van afwisseling binnen de nummers, want op het einde lijken we dezelfde liederen als in het begin te luisteren. Dat de voorkant van het de cd oerlelijk is, zal ik dan maar voor het gemak buiten beschouwing laten.

Tracklist:
1. An American Werewolf in Raleigh
2. The Preacher's Daughter
3. Here to Stay
4. Re-Animate Her
5. Sinderella
6. Not Alone
7. Dead End
8. Misstery
9. Family Affair
10. I'll Bury You Alive