De nieuwe zanger is de onbekende Amerikaan Paul Adrian Villarreal die zich inmiddels in Europa heeft gevestigd. Samen met de andere nieuwelingen Rene Kroon, Roel Vink en Roel van Helden vervolledigt hij de line-up van Sun Caged. Het eerste wat opvalt bij de eerste luisterbeurt is dat alle nieuwe leden hun taak goed hebben volbracht. Zo is Paul een goed progmetalzanger die genoeg variatie in zijn stem legt, komt bassist Roel met enkele jazzy stukjes af en toe in de aandacht, laat drummer Roel naast enkele subtiele partijen ook enkele krachtige beukpassages uit zijn polsen en benen vloeien en weet toetsenist Rene het grote gat dat Joost achterliet goed op te vangen.
De muziek is tegenover het debuut een stuk complexer geworden. De songs zijn wat langer en de refreinen zijn wat meer doordacht en vragen genoeg luisterbeurten om door te dringen. “Elk voordeel heeft zijn nadeel” zei een oude zeurpiet ooit. En dit geval is het dat de songs een minder ruim publiek zullen aanspreken en dat ik toch wel enkele kortere en krachtige songs mis die het geheel wat zouden verlichten. Maar gezien alle feiten kan Marcel alleen maar trots zijn dat hij met Artemisia nog zo’n sterke plaat heeft kunnen afleveren.
Tracklist:
1. Lyre’s Harmony
2. A Fair Trade
3. Unborn
4. Bloodline
5. Painted Eyes
6. Engelbert The Inchworm
7. Afraid To Fly
8. Dialogue
9. Departing Words
10. Doldrums
.jpg){kind=small}
