Onlangs stond Richie Kotzen nog in het voorprogramma van The Rolling Stones in Japan. Want deze gitarist die op twee blauwe maandagen speelde in Poison en Mr. Big, heeft in dat land nog een behoorlijke carrière weten op te bouwen. Vooral zijn korte periode bij Mr. Big heeft hem daar veel goed gedaan. In 1999 verving hij gitarist Paul Gilbert. Aangezien Mr. Big nog altijd mateloos populair was in Japan, was de cd Get Over It met Richie op gitaar een dikke hit. Kort daarna viel de band uit elkaar, maar zijn naam was gemaakt.

Sindsdien komt hij bijna elk jaar wel weer met een nieuw soloalbum. Dan weer met stevige rock op Get Up, dan weer met jazz op Changes. Dit keer worden we getrakteerd op een bluesrock-cd. Op Into The Black laat Richie zich van zijn gevoeligste kant zien. Er staan tien nummers op die allemaal een rustgevende sfeer uitstralen. Ideaal voor als je even wil terugtrekken van alle hectiek die het dagelijks leven met zich meebrengt.

De cd begint met ietwat modernere grunge-invloeden op You Can't Save Me en Fear. De blues komt pas echt helemaal los van Doin' What the Devil Says To Do en verdwijnt de rest van het album niet meer. Richie's stem komt echt goed tot zijn recht op dit soort muziek. Als een ware Criss Cornell met de zangtechniek van Glenn Hughes schreeuwt hij zijn hart uit. En zijn gitaarspel wordt heerlijk in toom gehouden en meneer Kotzen trekt alleen op de juiste momenten flink van leer.

Het is altijd afwachten of Richie Kotzen weer wegkomt met de ingeslagen koers die hij op elk nieuw soloalbum inslaat. Met Into The Black kunnen we met een gerust hart stellen dat hij met goudeerlijke bluesrock stevig zijn mannetje staat.

Tracklist:
1. You Can't Save Me
2. Misunderstood
3. Fear
4. The Shadow
5. Doin' What The Devil Says To Do
6. Till You Put Me Down
7. Sacred Ground
8. Your Lies
9. Living In Bliss
10. My Angel