Chileense maispastei op schoot, Zweedse ledematengehakt op een denkbeeldig bord, te weten op een muzikaal bord. Culturele verschillen houden een mens scherp, zeker als het om voeding gaat. Want zodra de maag tevreden knort schijnt de zon als het buiten regent, en regent het als het buiten onuithoudbaar ovenweer is. Kortom, de maag maakt u en mij een gelukkig mens.

De maag die de maispastei in alle rust verteert dribbelt plots alle kanten op als het de beurt is aan de Zweedse voeding van vandaag. Middels de oren dringt deze zich naar binnen en maakt de blije maag van streek. Kortom, Deranged is weer eens bezig.
Ja, en óf de band bezig is. Met alweer een zesde full-legth op zak kun je moeilijk suggereren dat Deranged aan uit-neus-vreterij doet. Hoewel de opvolger van Plainfield Cemetery, Obscenities In B-Flat, wel 4 jaar op zich liet wachten.

Dit gegeven kunt u vanuit de muzikale benadering negeren. Als u Deranged een beetje kent zult u begrijpen waarom, bent u niet met Deranged bekend, dan heeft u baat bij de volgende verhaling. Deranged heeft namelijk nooit het nut der vernieuwing gevat. Al 5 albums lang doet deze band ongeveer hetzelfde, met High On Blood als hoogtepunt. Deze Zweden hebben namelijk lak aan alles en hebben muzikaal enkel 1 doel voor ogen: molesteren, en hard een beetje!.

Nu, daarin hebben ze altijd succes geboekt en daar zijn ze wederom in geslaagd. Zoals ik er donder op kan zeggen dat mijn maispastei altijd een smul-garantie waarborgt, zo kan ik er ook donder op zeggen dat een Deranged-album 100% rosvaardig is. Zwaar metaal van het solide kaliber. Zit uitstekend in elkaar. Redelijk technisch, strak, pittig tempo met het nummer Coven of Death als 1 van de weinige rustpuntjes, evenals het plots bijna sentimenteel (afgezien van de laatste 10 seconden) wordende outro van Body Fluids From Unknown Source, en een uitstraling van daar heb je me nou. Deranged staat als een huis, op Obscenities In B-Flat weer. Deranged wil ook helemaal niet veranderen en laat dat duidelijk blijken. Hun eigen ontworpen Deranged-geluid buiten de bandleden tot de laatste ader uit. En hoewel herhaling onvermijdelijk is weten ze daar altijd wat aardigs van de bakken.

Maar die herhaling, daar zit ik wel degelijk mee in mijn (nog altijd stuiterende) maag. Na 5 albums gaat de koek toch wel erg hetzelfde smaken. Hoewel nummers als Alive Swarming With Flies en Deflower The Death met hun solo's, loopjes en breaks de brute stroom enigszins breken ontkom ik niet aan het feit dat elk geluidje mij reeds bekend is. Zowel ten opzichte van de vorige albums, alswel met name ten opzichte van de nummers op Obscenities In B-Flat onderling doet de band nauwelijks moeite voor een frisse wind. Alle riffs worden gerecycled tot nieuwe riffs, of simpelweg herhaald, wat eveneens voor het getrommel en grof gebrul geldt. En Deranged weet er zonder meer elke keer iets aangenaams van te brouwen, maar deze bewuste muzikale stagnatie houdt in mijn oren niet eeuwig stand.

Voorlopig is de vangst echter weer aardig.

Tracklist:
1. Long Live The New Flesh
2. Torture, Rape, Cum And Kill
3. Coven Of Death
4. Crawl With Me Through The Filth
5. Deflower The Dead
6. Body Fluids From Unknown Source
7. Alive Swarming With Flies
8. Pray On The Weak
9. Dead In A Ditch